ანტონიო ბადილე
| ანტონიო ბადილე | |
|---|---|
|
| |
| სრული სახელი | Antonio Badile |
| დაიბადა | დაახლოებით 1518 |
| დაბადების ადგილი | ვერონა, ვერონის რესპუბლიკა |
| გარდაიცვალა | 1560 |
| გარდაცვალების ადგილი | ვერონა, ვერონის რესპუბლიკა |
| სფერო | ფერწერა |
| მიმდინარეობა | მანერიზმი |
ანტონიო ბადილე (იტალ. Antonio Badile; დაახლოებით 1518 — 1560) — იტალიელი მხატვარი ვერონადან. იგი იყო გვიანი რენესანსისა და ადრეული მანერიზმის ტრადიციების წარმომადგენელი.[1]
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ანტონიო ბადილე იყო XV საუკუნეში მოღვაწე ვერონელი მხატვრის ჯოვანი ბადილეს შვილიშვილი. ის სწავლობდა თავის ბიძასთან, ფრანჩესკო ბადილესთან (გარდაიცვალა 1544 წელს). ის იყო პაოლო ვერონეზეს პირველი ოსტატი, ხოლო მოგვიანებით მისი სიმამრი გახდა. ვერონეზე მოგვიანებით გადავიდა ჯოვანი ფრანჩესკო კაროტოსთან სასწავლებლად.
ბადილე ასევე ასწავლა ჯოვანი ბატისტა ზელოტის.[2] ბადილეს ახასიათებენ, როგორც კაროტოს „რეტარდატერის“ ტრადიციის გამგრძელებელი 1540-იანი წლების შემდეგ.
მისი შედევრია სანტი ნაზარო და ჩელსოს საკურთხეველი „მადონა და წმინდანები“ (1540).
კიდევ ერთი აღსანიშნავი ნამუშევარია მისი „ლაზარეს აღდგომა“ სანტა კროჩეს სამლოცველოსთვის სან-ბერნარდინოში. სხვა ნამუშევრები ვენეტოს ქალაქებშია ნაპოვნი.
ნაწილობრივ მასზე გავლენა მოახდინა ბრეშელმა მხატვარმა ალესანდრო ბონვიჩინომ (რომელსაც ილ მორეტოს უწოდებენ).[3]
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Antonio Badile. ციტირების თარიღი: 15 May 2026
- ↑ ფრიდბერგი, გვ. 559
- ↑ Antonio Badile Biography. ციტირების თარიღი: 2026-05-15