ანდლაუს ციხე
ანდლაუს ციხე, შატო დ’ანდლაუ (ფრანგ. Château d'Andlau) — შუა საუკუნეების ციხე-გალავანის ნანგრევები. მდებარეობს ანდლის კომუნაში, ბას-რენის დეპარტამენტში, საფრანგეთში. ციხესიმაგრეს 1926 წელს მიენიჭა ისტორიული ძეგლის სტატუსი.[1]
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]აშენებულია ვიწრო გრანიტის ქედზე 451 მ (~1466 ფუტი) სიმაღლეზე, ო-ანდლო დომინირებს ანდლოსა და კირნეკის ხეობებზე. ციხესიმაგრე აშენდა გრანიტის ბლოკებისგან, უდავოდ ებერარდ დ'ანდლოს მიერ 1246-დან 1264 წლამდე. 1678 წელს, ელზასის საფრანგეთთან შეერთების შემდეგ, ის გაძარცვეს მარშალ კრეკის ჯარისკაცებმა. ციხესიმაგრე ანდლოს გრაფების ხელში რჩებოდა საფრანგეთის რევოლუციამდე და შემდეგ გამოიყენებოდა როგორც სანადირო მცველის რეზიდენცია.
ეროვნულ ქონებად ჩამორთმეული ციხესიმაგრე, 1796 წელს მიყიდეს ვაჭარს, რომელმაც 1806 წლიდან, საზოგადოებრივი წინააღმდეგობის გარეშე, ციხესიმაგრის ნაწილებად გაყიდვა დაიწყო. 1818 წელს ანტუან-ანრი დ'ანდლომ იყიდა ნანგრევი და გადაარჩინა განადგურებას. სარემონტო სამუშაოები ჩატარდა 1856 წელს. 1926 წელს ციხესიმაგრე კლასიფიცირდა როგორც ისტორიული მონუმენტი (monument historique), ხოლო 1927-1928 წლებში იგი განიმტკიცდა რესტავრაციის კამპანიის ფარგლებში, რომელიც დაიწყო ვოზჟის კლუბის (Club Vosgien) ინიციატივით. ციხესიმაგრე დღემდე ეკუთვნის ანდლოს ოჯახს.
შენობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ციხესიმაგრე ორ დონეზეა განლაგებული. ზედა ნაწილი აშენებულია ვიწრო ქედზე, რომლის სიგანეა დაახლოებით 25 მ და სიგრძე 80 მ (~81 და 260 ფუტი), მიმართულებით სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ. შედგება გრძელი საცხოვრებელი ნაგებობისგან, რომელსაც ორივე ბოლოს გარშემორტყმულია მრგვალი კოშკები, დაახლოებით 10 მ (~33 ფუტი) დიამეტრით. ციხესიმაგრე აშენდა ერთიანი სტრუქტურით; მხოლოდ ქვედა ეზომ განიცადა ცვლილება (XVI საუკუნეში). მშენებლობისთვის გამოყენებული ადგილზე მოპოვებული გრანიტი. აღმოსავლეთით ციცაბო მთის ფერდობი ციხესიმაგრის ბუნებრივ თავდაცვას უზრუნველყოფდა, ხოლო დანარჩენ მხარეებზე ციხესიმაგრე გამოჭრილი ღრმა და ფართო ხვრელით იყო იზოლირებული და დაცული.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Château fort de Haut Andlau