ანა რიტა დელ პიანო

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ანა რიტა დელ პიანო
Primo Piano Anna Rita Del Piano2.JPG
დაბ. თარიღი ანა რიტა ვიპიანო
26 ივლისი, 1966
კასანო-დელე-მურჯე, აპულია, იტალიის დროშა იტალია
საქმიანობა მსახიობი, თეატრალური რეჟისორი
აქტიური 1993–დღემდე
Piano Americano Anna Rita Del Piano.jpg
ანა რიტა დელ პიანო მაესტრო ენიო მორიკონესადმი მიძღვნილი კონცერტის დროს, 2008 წ.

ანა რიტა დელ პიანო (იტალ. Anna Rita Del Piano), ნამდვილი სახელი ანა რიტა ვიპიანო (დ. 26 ივლისი, 1966, კასანო-დელე-მურჯე) — იტალიელი მსახიობი და თეატრალური რეჟისორი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ანა რიტა ვიპიანო დაიბადა კასანო-დელე-მურჯეს კომუნაში, იქვე გაატარა ბავშვობა. მოგვიანებით, ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ქალაქ მატერაში, სადაც მსახიობის პროფესიის შესწავლას შეუდგა, პარალელურად ეუფლებოდა ბალეტს, 14 წლის ასაკში კი თეატრით დაინტერესდა. 1984 წელს ქალაქ ბარიში ცეკვის კურსები დაამთავრა. პარალელურად დაასრულა ურბინოს უნივერსიტეტიც.

პირველი შეხება კინოს სამყაროსთან 1993 წელს ჰქონდა, როდესაც ჯუზეპე ტორნატორეს ფილმ „ვარსკვლავების ფაბრიკაში“ ითამაშა. 1996 წელს შედგა ანა რიტას, როგორც სატელევიზიო მსახიობის დებიუტი სტეფანო რეალის ფილმში „მეოთხე მეფე“; მან ულამაზესი კეთროვნის როლი შეასრულა. 2000 წელს მან საბრინა ფერილისთან და ვირნა ლისისთან ერთად ითამაშა სატელევიზო დრამაში „Le Ali della Vita“ and „Le Ali della Vita 2“. მომდევნო წლებში ანა რიტა მარია გორეტისთან და ლუომო სბალიატოსთან ერთად თამაშობდა.

ანა რიტა დელ პიანო კინოროლებს შორისაა სოციალური მუშაკის როლი ფილმში Le bande, ბილეთების ქალბატონი ფილმში Focaccia blues, ასევე ფილმი „რა ლამაზი დღე“.[1]

2012 წელს, ანა რიტა დელ პიანო კასანო-დელე-მურჯეში რეჟისორის როლში დაბრუნდა და თავისი ნამუშევრის, „Parigi nell'Anno del Signore“-ის პრეზენტაცია გამართა.[2]

ფილმოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კინო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ტელევიზია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თეატრი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Zapping (1996)
  • Anche al Boss piace Caldo (1997)
  • SPQR - Se Parlasse Questa Roma (1997)
  • Tu sai che io so che tu sai (Estate romana) F. Fiorentini (1997)
  • La Corona Rubata (1998)
  • Molly and Dedalus (1998)
  • Parsifal (1998)
  • Strano, Stranissimo anzi Normale (2004)
  • Lo scherzo regia di A. Zito, (1999)
  • Un Viaggio chiamato Amore (2002)
  • Orfeo agli Inferi (2003)
  • Pierino e il Lupo (2003)
  • Giravoce (2004)
  • Recital Cesira tratto dal romanzo “La Ciociara” con musiche di A.Pelusi (2004)
  • Souvenir dell’operetta (2004)
  • Yerma e le Altre (2005)
  • Ruzantimando (2006)
  • Casa Bardi nascita del Melodramma (2007)
  • Edipo Re (2007)
  • Operina Rock
  • Camerata Bardi da C. Monteverdi ad A. Morricone (2008)
  • Casa di Bernarada Alba (2008)
  • Due Cose Amare e una Dolce (2008)
  • Ruzzantimando (2008)
  • Arie di Napoli (2009)
  • Ombretenue omaggio a Billie Holiday (2009)
  • Monologo “Portapporta” Premio Fiorenzo Fiorentini ”Amore per Roma” (Finalista) (2010)
  • “Come prendere 2 piccioni con una fava” (2011)
  • “Nulla è Cambiato” da un testo di Paola Aspri (2011)[3]

მოკლემეტრაჟიანი ფილმები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • I Vampiri non esistono regia (1997)
  • Chimera (1999)
  • Indimenticabile (1999)
  • Con Amore……Rossana (2000)
  • Accadde la notte di Halloween (2001)
  • Il Posto Vuoto (2004)
  • Ah! L’Amore (2004)
  • Attrici (2005)
  • La lavanderia (2005)
  • Dual Band (2007)
  • il Cadavere di Vetro (2007)
  • Non c’e Due senza Treja (2007)
  • Come Dio Vuole (2008)
  • Buon Compleanno Mamma (2009)
  • Non c’è Pace per l’ispettore Valmar (2009)
  • Il Signor Nessuno (2013)

გამოცემები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]