შინაარსზე გადასვლა

ალ-ხვარაზმი (მთვარის კრატერი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
მთვარის კრატერი
ალ-ხვარაზმი
ლათ. Al-Khwarizmi
მონაცემები
ზვინულის სიმაღლე 1.18 კმ (2015)[1]
დიამეტრი 56.25 კმ[2]
მოცულობა 2626.39 კმ³ (2015)[1]
უდიდესი სიღრმე 2.43 კმ (2015)[1]
ტიპი დარტყმითი კრატერი
სახელწოდება
ეპონიმი ალ-ხვარაზმი
დამტკიცებულია IAU (1973)
მდებარეობა
7.02° ჩ. გ. 107.01° ა. გ. / 7.02° ჩ. გ. 107.01° ა. გ. / 7.02; 107.01
ციური სხეული მთვარე
ალ-ხვარაზმი (მთვარის კრატერი) — მთვარე
ალ-ხვარაზმი (მთვარის კრატერი)
ალ-ხვარაზმი ვიკისაწყობში

კრატერი ალ-ხვარაზმი (ლათ. Al-Khwarizmi) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა, ხვარაზმელი მათემატიკოსის, გეოგრაფისა და ასტრონომის ალ-ხვარაზმის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1973 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.[1]

კრატერის უახლოესი მეზობლებია ჰერცის კრატერი ჩრდილო-დასავლეთით; ფლემინგის კრატერი ჩრდილოეთით; ფირსოვის კრატერი სამხრეთ-აღმოსავლეთით; სენგერის კრატერი სამხრეთ-დასავლეთით და მოისეევის კრატერი დასავლეთით.[3] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 7°01′N 107°01′E / 7.02° ჩ. გ. 107.01° ა. გ. / 7.02; 107.01, დიამეტრი — 56.25 კმ,[2] სიღრმე — 2.43 კმ.[1]

კრატერის კიდეს მრავალკუთხა ფორმა აქვს, სამხრეთ ნაწილში კიდე ორმაგია. კიდეს შიდა დახრილობა დასავლეთ ნაწილში მნიშვნელოვნად უფრო ფართოა. კიდეს სიმაღლე მიმდებარე რელიეფზე 1.18 კმ-ია,[1] კრატერის მოცულობა 2626.39 კმ³-ია.[1] კრატერს აქვს პატარა ცენტრალური პიკი, რომელიც ქმნის ქედს, რომელიც ჩრდილო-აღმოსავლეთით არის მოხრილი. კრატერის თასის ფსკერი შედარებით ბრტყელია, ჩრდილოეთ ნაწილში რამდენიმე პატარა კრატერით არის აღნიშნული, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი უფრო გლუვია და არ არის დაზიანებული დარტყმებით.

სატელიტური კრატერები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
ალ-ხვარაზმი კოორდინატები დიამეტრი, კმ
B 9°05′N 107°55′E / 9.09° ჩ. გ. 107.92° ა. გ. / 9.09; 107.92 (Аль-Хорезми B) 59.1
G 6°46′N 107°21′E / 6.76° ჩ. გ. 107.35° ა. გ. / 6.76; 107.35 (Аль-Хорезми G) 103.0
H 5°51′N 109°46′E / 5.85° ჩ. გ. 109.77° ა. გ. / 5.85; 109.77 (Аль-Хорезми H) 49.7
J 6°11′N 108°08′E / 6.19° ჩ. გ. 108.14° ა. გ. / 6.19; 108.14 (Аль-Хорезми J) 44.7
K 4°30′N 108°09′E / 4.5° ჩ. გ. 108.15° ა. გ. / 4.5; 108.15 (Аль-Хорезми K) 22.4
L 3°46′N 107°53′E / 3.77° ჩ. გ. 107.89° ა. გ. / 3.77; 107.89 (Аль-Хорезми L) 35.5
M 3°03′N 107°26′E / 3.05° ჩ. გ. 107.44° ა. გ. / 3.05; 107.44 (Аль-Хорезми M) 16.4
T 7°04′N 104°58′E / 7.06° ჩ. გ. 104.96° ა. გ. / 7.06; 104.96 (Аль-Хорезми T) 14.1

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. 
  • Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4. 
  • Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1. 
  • McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
  • Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
  • Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6. 
  • Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. 
  • Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4. 
  • Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3. 
  • Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6. 
  • Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.