ალ-ხვარაზმი (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| ალ-ხვარაზმი | |
| ლათ. Al-Khwarizmi | |
|
| |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 1.18 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 56.25 კმ[2] |
| მოცულობა | 2626.39 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 2.43 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | ალ-ხვარაზმი |
| დამტკიცებულია | IAU (1973) |
| მდებარეობა | |
| 7.02° ჩ. გ. 107.01° ა. გ. / 7.02° ჩ. გ. 107.01° ა. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
| ალ-ხვარაზმი | |
კრატერი ალ-ხვარაზმი (ლათ. Al-Khwarizmi) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა, ხვარაზმელი მათემატიკოსის, გეოგრაფისა და ასტრონომის ალ-ხვარაზმის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1973 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.[1]
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის უახლოესი მეზობლებია ჰერცის კრატერი ჩრდილო-დასავლეთით; ფლემინგის კრატერი ჩრდილოეთით; ფირსოვის კრატერი სამხრეთ-აღმოსავლეთით; სენგერის კრატერი სამხრეთ-დასავლეთით და მოისეევის კრატერი დასავლეთით.[3] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 7°01′N 107°01′E / 7.02° ჩ. გ. 107.01° ა. გ., დიამეტრი — 56.25 კმ,[2] სიღრმე — 2.43 კმ.[1]
კრატერის კიდეს მრავალკუთხა ფორმა აქვს, სამხრეთ ნაწილში კიდე ორმაგია. კიდეს შიდა დახრილობა დასავლეთ ნაწილში მნიშვნელოვნად უფრო ფართოა. კიდეს სიმაღლე მიმდებარე რელიეფზე 1.18 კმ-ია,[1] კრატერის მოცულობა 2626.39 კმ³-ია.[1] კრატერს აქვს პატარა ცენტრალური პიკი, რომელიც ქმნის ქედს, რომელიც ჩრდილო-აღმოსავლეთით არის მოხრილი. კრატერის თასის ფსკერი შედარებით ბრტყელია, ჩრდილოეთ ნაწილში რამდენიმე პატარა კრატერით არის აღნიშნული, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი უფრო გლუვია და არ არის დაზიანებული დარტყმებით.
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| ალ-ხვარაზმი | კოორდინატები | დიამეტრი, კმ |
|---|---|---|
| B | 9°05′N 107°55′E / 9.09° ჩ. გ. 107.92° ა. გ. | 59.1 |
| G | 6°46′N 107°21′E / 6.76° ჩ. გ. 107.35° ა. გ. | 103.0 |
| H | 5°51′N 109°46′E / 5.85° ჩ. გ. 109.77° ა. გ. | 49.7 |
| J | 6°11′N 108°08′E / 6.19° ჩ. გ. 108.14° ა. გ. | 44.7 |
| K | 4°30′N 108°09′E / 4.5° ჩ. გ. 108.15° ა. გ. | 22.4 |
| L | 3°46′N 107°53′E / 3.77° ჩ. გ. 107.89° ა. გ. | 35.5 |
| M | 3°03′N 107°26′E / 3.05° ჩ. გ. 107.44° ა. გ. | 16.4 |
| T | 7°04′N 104°58′E / 7.06° ჩ. გ. 104.96° ა. გ. | 14.1 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 4 5 6 7 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- 1 2 3 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Al-Khwarizmi
- ↑ Кратер Аль-Хорезми на карте LAC64. ციტირების თარიღი: 2020-07-05
