ალმეტიევსკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ქალაქი
ალმეტიევსკი
თათრ. Әлмәт
Almetjewsk-Dramatheater-2006.jpg
გერბი
Coat of Arms of Almetievsk (Tatarstan) (1987).png

ქვეყანა რუსეთის დროშა რუსეთი
ფედერაციის სუბიექტი თათრეთი
მუნიციპალური რაიონი ალმეტიევსკი
კოორდინატები 54°54′00″ ჩ. გ. 52°18′00″ ა. გ. / 54.90000° ჩ. გ. 52.30000° ა. გ. / 54.90000; 52.30000
დაარსდა XVIII საუკუნე
პირველი ხსენება 1720
ამჟამინდელი სტატუსი 3 ნოემბერი, 1953[1]
ფართობი 118 კმ²
ცენტრის სიმაღლე 110
ოფიციალური ენა თათრული და რუსული
მოსახლეობა Increase2.svg 157 310[2] კაცი (2019)
სიმჭიდროვე 1368,15 კაცი/კმ²
ეროვნული შემადგენლობა თათრები (55,2%), რუსები (37,1%), ჩუვაშები (3,1%,), მორდვები (1,9%) და სხვ. — 2010
რელიგიური შემადგენლობა მუსლიმები და მართლმადიდებლები
სასაათო სარტყელი UTC+3
სატელეფონო კოდი +7 8553[1]
საფოსტო ინდექსი 423450 — 423465
ოფიციალური საიტი http://almetyevsk.tatar.ru/
ალმეტიევსკი — რუსეთი
ალმეტიევსკი

ალმეტიევსკი[3] (რუს. Альметьевск, თათრ. Әлмәт) — ქალაქი რუსეთში, თათრეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ალმეტიევსკის რაიონის ცენტრი. 157 310 მცხოვრები (2019).[2] მდებარეობს კამისპირეთში, მდინარე სტეპნოი-ზაიზე, რკინიგზის სადგურ ალმატიევსკაიადან 13 კმ-ში; საავტომობილო კვანძი. წარმოიშვა დაახლ. 1720 წელს, როგორც სოფელი ალმატიევო. 1953 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი.

არქიტექტურული ძეგლებიდან აღსანიშნავია მეჩეთი (1877), სავაჭრო დუქნები (XIX საუკუნის დასასრული — XX საუკუნის დასაწყისი). ქალაქში არის ი მ. გუბკინის სახელობის ნავთობსა და აირის აკადემია (1992 წლიდან), უნივერსიტეტი (1996), მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (1993), სურათების გალერე (1985; თათრეთის სახვითი ხელოვნების მუზეუმის ფილიალი), თათრეთის სახელმწიფო დრამატული თეატრი (1944).

ალმეტიევსკი თათრეთის ნავთობის მოპოვების მსხვილი ცენტრია („ტატნეფტ“). განვითარებულია ბუნებრივი აირის მოპოვება და გადამუშავება, მანქანებისა და ნავთობის მოპოვების ხელსაწყოების წარმოება (ელექტროტუმბოების, მილების ქარხნები, ქარხანა „ნეფტემაშ“). არის სამშენებლო მასალების (ასფალტბეტონის, მსხვილპანელური სახლთმშენებლობისა და სხვ.), მსუბუქი და კვების მრეწველობის საწარმოები. ქალაქი ნავთობსადენ „დრუჟბას“, აგრეთვე ნიჟნი-ნოვგოროდის, პერმისა და სამარის მიმართულების სხვა ნავთობსადენების საწყისი პუნქტია.

ალმეტიევსკის მიდამოებში მდებარეობს ისტორიულ-რელიგიური მოღვაწის, რ. ფ. ფახრეტდინოვისა (1995) და მწერალ ფ. ქარიმის (1998) მუზეუმები.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 История города — Официальный сайт г. Альметьевск, погода, карты города, расписания Archived 2010-04-01 საიტზე Wayback Machine.
  2. 2.0 2.1 Численность населения муниципальных образований Республики Татарстан на начало 2019 года. Дата обращения 8 апреля 2019.
  3. ელერდაშვილი ა., ალმეტიევსკი // უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად], 1-ლი გამოც., თბ.: ფანტაზია, 2006.