ალმაგრო (საფეხბურთო კლუბი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ალმაგრო
Escudo del Club Almagro.svg
სრული სახელი Club Almagro
კლუბ ალმაგრო
მეტსახელი Tricolor (სამფეროვნები)
დაარსდა იანვარი 6, 1911; 110 წლის წინ (1911-01-06)
სტადიონი ესტადიო დე ალმაგრო [1]
ბუენოს-აირესი, არგენტინა
(ტევადობა: 13 000 მაყურებელი)
პრეზიდენტი არგენტინის დროშა ხულიან რომეო [2]
მწვრთნელი არგენტინის დროშა გასტონ ესმერადო [3]
ლიგა პრიმერა B ნასიონალი
2018–2019 მე-4
საიტი ოფიციალური საიტი
ძირითადი ფორმა
რეზერვის ფორმა
„ალმაგრო“ 1925 წელს.
„ალმაგრო“ — 1937 წლის ქვეყნის მეორე დივიზიონის ჩემპიონი.
„ალმაგრო“ — 1968 წლის ქვეყნის პრიმერა B-ის ჩემპიონი.

ალმაგრო (ესპ. Club Almagro) — არგენტინული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბუენოს-აირესიდან. ჩამოყალიბდა 1911 წლის 6 იანვარს. ასპარეზობს არგენტინის პრიმერა დივიზიონის შემდეგ სიძლიერით მეორე — არგენტინის პრიმერა B ნასიონალის დივიზიონში.[4]

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

„ალმაგროს“ ისტორია სათავეს 1911 წლის 6 იანვრიდან იღებს. კლუბი არგენტინის მეორე დივიზიონში გამარჯვების შემდეგ არგენტინის პრიმერაში პირველად 1938 წელს აღზევდა. მეორედ პრიმერა B ნასიონალში 1968 წელს გაიმარჯვა, თუმცა პრიმერაში გადასასვლელ ტურნირზე წარმატება ვერ მოიპოვა. კლუბმა სეზონების უმეტესობა არგენტინის მეორე დივიზიონში, ხოლო რამდენიმე სეზონი — მესამე დივიზიონში გაატარა. 2000 და 2004 წლებში „ალმაგრომ“ ორჯერ მოახერხა არგენტინის პრიმერაში აღზევება, თუმცა ვერ შეძლო უმაღლეს დივიზიონში ადგილის შენარჩუნება და ორივეჯერ პირველივე სეზონის შემდეგ მისი დატოვება მოუწია.

2017–18 წლების სეზონზე „ალმაგრო“ ახლოს იყო უმაღლეს დივიზიონში დაბრუნებასთან. გუნდმა საფეხბურთო კლუბ „ალდოსივისთან“ ერთად ქულათა თანაბარი რაოდენობა დააგროვა, თუმცა გადამწყვეტი ე.წ. „ოქროს შეხვედრა“ დათმო ანგარიშით 1–3. უმაღლეს დივიზიონში მეორე საგზურის მოსაპოვებლად მეორე-მეცხრე ადგილოსან გუნდებს შორის პლეი-ოფი დაინიშნა. „ალმაგროს“ აღნიშნულ პლეი-ოფში ყველაზე სუსტი გუნდი პრიმერა B ნასიონალის დებიუტანტი — „აგროპეკუარიო“ [5] შეხვდა, რომელთანაც საკუთარ მოედანზე ჩასატარებელ შეხვედრაში ნახევარფინალში გადასასვლელად ფრეც ჰყოფნიდა, თუმცა მარ-დელ-პლატაში გამართული ეს მატჩი „აგროპეკუარიოს“ გამარჯვებით — 2–0 დამთავრდა[6] და „ალმაგრო“ ამჯერადაც უმაღლესი დივიზიონის მიღმა დარჩა.[7][8][9][10][11][12][13]

ფეხბურთელები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შემადგენლობა 2018–2019[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მეკარეები
ორასიო რამირესი, ლუკას კალვინიო, ფრანსისკო ხავიერ დელ რიეგო ფლორესი.
მცველები
მაქსიმილიანო არიელ გარსია, ადრიან ნაუელ ტორესი, რამირო ესეკიელ არიასი, ნიკოლას არეჩეა, ლეანდრო ლუგარსო, ნაუელ ოსკარ ბასუალდო, როდრიგო არიელ ისკო, სანტიაგო ლოპესი.
ნახევარმცველები
მარკოს ლიტრე, დამიან არსე, ივან რიკარდო რამირესი, მარიანო დამიან პუჩი, ლუკას ესეკიელ პიოვი, მაურო ესეკიელ გონსალესი, ალეხანდრო გალიეგო, ბრიან ლეონელ ბენიტესი.
თავდამსხმელები
ხუან მანუელ მარტინესი, ეიალ სტრამანი, ლეონარდო სამუელ აკოსტა, ხოაკინ სუვიელესი, ჯონათან ტორესი, ესეკიელ დენისი, ლაუტარო ივან კარაჩინო.

შემადგენლობა 2019–2020[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2020 წლის 6 იანვრის მონაცემებით [14]

ნომერი პოზიცია მოთამაშე
1 არგენტინის დროშა მეკარე კრისტიან ლიმუსინი
2 არგენტინის დროშა მცველი ნიკოლას არეჩეა
3 არგენტინის დროშა მცველი რამირო არიასი
4 არგენტინის დროშა მცველი ნაუელ ბასუალდო
5 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი გუსტავო ტურაკა
6 ურუგვაის დროშა მცველი სებასტიან დიანა [15]
7 არგენტინის დროშა თავდამსხმელი ხუან მანუელ მარტინესი [16]
8 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ლუკას ბოსიო
9 არგენტინის დროშა თავდამსხმელი ლუის ვილა
10 არგენტინის დროშა თავდამსხმელი რომან მარტინანჟელი [17]
11 არგენტინის დროშა თავდამსხმელი ჯონათან ტორესი
12 არგენტინის დროშა მეკარე ორასიო რამირესი [18][19]
13 არგენტინის დროშა მცველი ნორბერტო პაპარატო
14 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი მაქსიმილიანო რუედა
15 არგენტინის დროშა თავდამსხმელი ხოსე მენდესი
16 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ლუკას ვილჩესი [20]
17 არგენტინის დროშა თავდამსხმელი აგუსტინ კოსია [21]
ნომერი პოზიცია მოთამაშე
18 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი დარიო ბოტინელი
არგენტინის დროშა მეკარე ლუკას კალვინიო
არგენტინის დროშა მეკარე ფერმინ ოლგადო
არგენტინის დროშა მცველი მარკო ლამბერტი
არგენტინის დროშა მცველი სანტიაგო ლოპესი
არგენტინის დროშა მცველი ლუის ლორენსო
არგენტინის დროშა მცველი გონსალო პერესი
არგენტინის დროშა მცველი ნიკოლას ფატონი
არგენტინის დროშა მცველი გონსალო ხაკე
არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ბრიან ლეონელ ბენიტესი
არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ალეხანდრო გალიეგო
არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ივან კაბობელი
არგენტინის დროშა ნახევარმცველი მარტინ კუნიეკა
არგენტინის დროშა ნახევარმცველი დავიდ უგო სარკო [22]
არგენტინის დროშა თავდამსხმელი რამირო აუსა [23]
არგენტინის დროშა თავდამსხმელი ფაკუნდო სუარესი
არგენტინის დროშა თავდამსხმელი ესეკიელ დენისი [24]

მიღწევები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არგენტინის მეორე დივიზიონი
არგენტინის პრიმერა B
  • ჩემპიონი: 1968 [27][26]
  • ვიცე-ჩემპიონი: 2017–2018

ცნობილი ფეხბურთელები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • არგენტინის დროშა ბარტოლომე კოლომბო (1949)
  • არგენტინის დროშა იტალიის დროშა რაიმუნდო ორსი (1937)
  • არგენტინის დროშა ოსვალდო სოსა (1964–1966)
  • არგენტინის დროშა დელიო ონისი (1966–1968)
  • პარაგვაის დროშა ჯონათან სანტანა (2000–2001)
  • არგენტინის დროშა ფედერიკო ნიეტო (2002–2005)

კლუბის პრეზიდენტები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პრეზიდენტი პერიოდი წყარო
დანიელ ალეხანდრო პოვეა (ესპ. Daniel Alejandro Povea) 1911–1912
მარტინ ედუარდო რულიე (ესპ. Martin Eduardo Roulier) 1913–1915
არტურო კოსტა (ესპ. Arturo Costa) 1916–1918
მიგელ ორტის დე სარატე (ესპ. Miguel Ortiz de Zárate) 1919–1927
რომულო ტრუკო (იტალ. Romúlo Truco) 1928–1930
რომულო კუადრელი (იტალ. Romúlo Cuadrelli) 1930–1932
სელესტინო გულიემი (იტალ. Celestino Gugliemi) 1933–1935
რაულ ექტორ კოლომბო (ესპ. Raúl Héctor Colombo) 1936–1938
მანუელ კასასი (ესპ. Manuel Casas) 1939–1941
რაულ ექტორ კოლომბო (ესპ. Raúl Héctor Colombo) 1942–1949
ფერმინ დონსელი (ესპ. Fermín Donzelli) 1950–1952
ანტონიო სანსინეტო (ესპ. Antonio Sancineto) 1952–1956
ხუან ანსელმო ტომარო (ესპ. Juan Anselmo Tomaro) 1956–1961
ალფრედო ბრანეირო (ესპ. Alfredo Brañeiro) 1962–1963
ხუან ანსელმო ტომარო (ესპ. Juan Anselmo Tomaro) 1964–1969
ტომას ბოლადო (ესპ. Tomás Bolado) 1970–1971
ხუან კარლოს მანფრედი (ესპ. Juan Carlos Manfredi) 1972–1974
ორასიო ინიგო კარერა (ესპ. Horacio Iñigo Carrera) 1975–1976
ხუან ანსელმო ტომარო (ესპ. Juan Anselmo Tomaro) 1976–1982
ხორხე რუბენ რომეო (ესპ. Jorge Rubén Romeo) 1982–1991
ხოსე ანტონიო პერეირო (ესპ. José Antonio Pereiro) 1992–1993
ექტორ სლუგა (ესპ. Héctor Sluga) 1994–1996
რაფაელ მოტოლა (ესპ. Rafael Mottola) 1997–1998
დარდო დე მარკი (იტალ. Dardo De Marchi) 1998–1999
ენრიკე ბისიო (ესპ. Enrique Bisio) 2000–2002
ხოსე ანტონიო პერეირო (ესპ. José Antonio Pereiro) 2002–2003
რაფაელ მოტოლა (ესპ. Rafael Mottola) 2004–2007
პედრო ბენედეტო (ესპ. Pedro Benedetto) 2007
ექტორ სლუგა (ესპ. Héctor Sluga) 2008
ალეხანდრო პრეხელი (ესპ. Alejandro Prejel) 2009–2010
ხუან კარლოს კარინელი (ესპ. Juan Carlos Carinelli) 2010–2014
ხულიან რომეო (ესპ. Julián Romeo) 2014–

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
სოციალური ქსელები
Instagram · Facebook · Twitter
თემატური საიტები
Almagro100.com.ar · Almagro de mi Vida · Azul, Blanco y Negro · FcTables · Football World Rankings · Foro Tricolor · Pasión Tricolor · Promiedos დაარქივებული 2020-04-12 საიტზე Wayback Machine. · Soccerway · Transfermarkt
ვიდეო
El Show de Almagro · YouTube

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Estadio de Almagro — Estadio Tres de Febrero. Estadios de Argentina. ციტირების თარიღი: 19 ოქტომბერი, 2020.
  2. MPU: Julián Romeo - Presidente del Club Almagro YouTube-ზე. MPU Medios Partidarios Unidos. გამოქვეყნების თარიღი: 23 ოქტ. 2018.
  3. Gastón Esmerado en #ElShowDeAlmagro YouTube-ზე. El Show de Almagro. გამოქვეყნების თარიღი: 24 თებ. 2020.
  4. Primera B Nacional Argentina
  5. ესპ. Club Agropecuario Argentino
  6. B NACIONAL HD! ALMAGRO 0 AGROPECUARIO 2 AGROPECUARIO A LA SEMIFINAL DEL REDUCIDO YouTube-ზე. JUAN PLA. გამოქვეყნების თარიღი: 9 მაი. 2018.
  7. Argentina 1919 at Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (1 მარტი, 2018). ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2020.
  8. Historia del club Almagro. დაარქივების თარიღი: 27 აპრილი, 2008.
  9. "Una historia en tres colores". Clarín. გამოქვეყნების თარიღი: 24 ივლისი, 2000.
  10. "Orígenes del Club Almagro", Almagro Mi Pasión. დაარქივების თარიღი: 23 აპრილი, 2009.
  11. "Tigre Campeón Intermedia 1912 – F.A.F.". დაარქივების თარიღი: 10 ივნისი, 2011.
  12. 1919 en El Sitio de Almagro. დაარქივების თარიღი: 1 ოქტომბერი, 2014.
  13. Fútbol extinto: Columbian
  14. Club Almagro Squad. Soccerway. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2020.
  15. Sebastián Diana YouTube-ზე. Club Almagro. გამოქვეყნების თარიღი: 28 იან. 2020.
  16. Juan Manuel Martínez. Soccerway. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2020.
  17. Román Martinangeli en #ElShowDeAlmagro YouTube-ზე. El Show de Almagro. გამოქვეყნების თარიღი: 25 იან. 2020.
  18. Horacio Ramirez en #ElShowDeAlmagro YouTube-ზე. El Show de Almagro. გამოქვეყნების თარიღი:16 მარ. 2020.
  19. Horacio Martín Ramírez. Soccerway. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2020.
  20. Lucas Wilchez en #ElShowdeAlmagro. El Show de Almagro. გამოქვეყნების თარიღი: 3 მარ. 2020.
  21. Agustín Coscia en #ElShowDeAlmagro YouTube-ზე. El Show de Almagro. გამოქვეყნების თარიღი: 17 მარ. 2020.
  22. David Hugo Zarco. Soccerway. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2020.
  23. Ramiro Ausa en #ElShowDeAlmagro YouTube-ზე. El Show de Almagro. გამოქვეყნების თარიღი: 15 მარ. 2020.
  24. Ezequiel Alexander Denis. Soccerway. ციტირების თარიღი: 12 აპრილი, 2020.
  25. Campeones de la Segunda División del Fútbol Argentino 1933-1948 / Temporada Campeón: 1933 AAF – Ramsar Sport Club; 1933 LAF – No se disputó; 1934 AAF – Bella Vista; 1934 LAF – River Plate II; 1935 – Estudiantes (La Plata) II; 1936 – Boca Juniors II; 1937Almagro; 1938 – Argentino de Quilmes; 1939 – Banfield; 1940 – Argentinos Juniors; 1941 – Chacarita Juniors; 1942 – Rosario Central; 1943 – Vélez Sársfield; 1944 – Gimnasia y Esgrima (La Plata); 1945 – Tigre; 1946 – Banfield; 1947 – Gimnasia y Esgrima (La Plata); 1948 – Argentinos Juniors.
  26. 26.0 26.1 "Segunda División - Campeones" on AFA website. დაარქივების თარიღი: 13 აგვისტო, 2013.
  27. Campeones de la Primera "B" del Fútbol Argentino 1949-1985 / Temporada Campeón: 1949 – Quilmes; 1950 – Lanús; 1951 – Rosario Central; 1952 – Gimnasia y Esgrima (La Plata); 1953 – Tigre; 1954 – Estudiantes (La Plata); 1955 – Argentinos Juniors; 1956 – Atlanta; 1957 – Central Córdoba (Rosario); 1958 – Ferro Carril Oeste; 1959 – Chacarita Juniors; 1960 – Los Andes; 1961 – Quilmes; 1962 – Banfield; 1963 – Ferro Carril Oeste; 1964 – Lanús; 1965 – Colón (Santa Fe); 1966 – Unión (Santa Fe); 1967 – Defensores de Belgrano; 1968Almagro; 1969 – Ferro Carril Oeste; 1970 – Ferro Carril Oeste; 1971 – Lanús; 1972 – All Boys; 1973 – Banfield; 1974 – Temperley; 1975 – Quilmes; 1976 (Primer Torneo) – Platense; 1976 (Segundo Torneo) – Lanús; 1977 – Atlético Estudiantes; 1978 – Ferro Carril Oeste; 1979 – Tigre; 1980 – Sarmiento (Junín); 1981 – Nueva Chicago; 1982 – San Lorenzo; 1983 – Atlanta; 1984 – Deportivo Español; 1985 – Rosario Central.