ალექსი ანტონოვი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ალექსი ანტონოვი (მრავალმნიშვნელოვანი).
ალექსი ინოკენტის ძე ანტონოვი
Алексе́й Инноке́нтьевич Анто́нов
Aleksei Antonov 3.jpg
დაბადების თარიღი 15 (27) სექტემბერი1896
დაბადების ადგილი გროდნო, ლიტვის გენერალ-საგუბერნატორო, რუსეთის იმპერია
გარდაცვალების თარიღი 18 ივნისი, 1962 (65 წლის)
გარდაცვალების ადგილი მოსკოვი, სსრკ
კუთვნილება {{{link alias-s}}} დროშა რუსეთის იმპერია
რსფსრ-ის დროშა რსფსრ
საბჭოთა კავშირის დროშა სსრკ
სამხედრო სამსახურის წლები {{{link alias-s}}} დროშა 19161918
საბჭოთა კავშირის დროშა 19191962
წოდება 1904ic-p01r.png პრაპორშჩიკი
CCCP army Rank general armii1 infobox.svg არმიის გენერალი
მეთაურობდა გენშტაბის ოპერატიული სამმართველო
მგწა გენერალური შტაბი
ამიერკ. სამხ. ოლქი
ვარშავის პაქტის გაერთიანებული სამხედრო ძალები
ბრძოლები/ომები პირველი მსოფლიო ომი, რუსეთის სამოქალაქო ომი, დიდი სამამულო ომი, სსრკ-იაპონიის ომი
ჯილდოები

SU Order of Victory ribbon.svg
ლენინის ორდენი ლენინის ორდენი ლენინის ორდენი წითელი დროშის ორდენი წითელი დროშის ორდენი წითელი დროშის ორდენი წითელი დროშის ორდენი სუვოროვის I ხარისხის ორდენი სუვოროვის I ხარისხის ორდენი კუტუზოვის I ხარისხის ორდენი სამამულო ომის ორდენი მედალი „კავკასიის დაცვისათვის“ მედალი „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის“ მედალი „იაპონიაზე გამარჯვებისათვის“ მედალი „მუშურ-გლეხური წითელი არმიის XX წელი“ საიუბილეო მედალი „საბჭოთა არმიისა და ფლოტის 30 წელი“ საიუბილეო მედალი „სსრ კავშირის შეიარაღებულ ძალთა 40 წელი“ მედალი „მოსკოვის 800 წლისთავის აღსანიშნავად“

რუსეთის იმპერია:
წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენი

ალექსი ინოკენტის ძე ანტონოვი (დ. 27 სექტემბერი [ძვ. სტ. 15 სექტემბერი], გროდნო — გ. 18 ივნისი, 1962, მოსკოვი, დაკრძ. წითელ მოედანზე) — საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე, არმიის გენერალი (1943). ოფიცრის ოჯახიდან. 1916 წლიდან იყო სამხედრო სამსახურში. დაამთავრა მ. ვ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემიის სამეთაურო (1931) და ოპერატიული (1933) ფაკულტეტები, გენშტაბის სამხედრო აკადემია (1937). 1941 წლის ივნისიდან იყო კიევის საგანგებო სამხედრო ოლქის შტაბის უფროსი. 1941 წლის აგვისტოდან — სამხრეთის ფრონტის შტაბის უფროსი (მონაწილეობდა გეგმის შემუშავებაში და 1941 წლის როსტოვის შეტევითი ოპერაციის განხორციელებაში), 1942 წელს — ჩრდილოეთ კავკასიის ფრონტისა, შემდეგ ამიერკავკასიის ფრონტის შავი ზღვის მეომართა ჯგუფისა და თავად ფრონტის უფროსი. 1942 წლის დეკემბრიდან ოპერატიული სამმართველოს უფროსი (1943 წლის მაისამდე) და გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე. გენშტაბის უფროსის პირველი მოადგილე (1943–1945, 1946–1948, 1954–1955). ფრონტის ხაზზე ა. მ. ვასილევსკის ხშირი მგზავრობების დროს ფაქტიურად ასრულებდა მის მოვალეობას; აკეთებდა ყოველდღიურ მოხსენებებს ფრონტის ვითარებაზე უმაღლესი მთავარსარდლის ბანაკში, იყო ი. ბ. სტალინის ერთ-ერთი მთავარი მრჩეველი სამხედრო საკითხებში. გენშტაბის უფროსი (18 თებერვალი, 194525 მარტი, 1946), 1945 წლის 17 თებერვლიდან უმაღლესი მთავარსარდლის ბანაკის წევრი. თავი გამოიჩინა როგორც ანალიტიკური აზროვნების მქონე მხედართმთავარმა, რომელსაც შეეძლო მოწინააღმდეგის განზრახვის განჭრეტვა (1944 წლის ზაფხულ-შემოდგომის კამპანიების დროს ისე დაგეგმა დარტყმების მიყენების თანმიმდევრობა, რომ საბჭოთა მებრძოლების შეტევა ყოველ ჯერზე იწყებოდა იმ სტრატეგიული მიმართულებით, საიდანაც გერმანულ სარდლობას მხოლოდ გადაჰყავდა თავისი რეზერვები). განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებდა მოულოდნელი დარტყმების მონოპოვრებზე. ანტონოვის მონაწილეობით დაიგეგმა ყველა მნიშვნელოვანი შეტევითი ოპერაცია, მათ შორის: ბელორუსიის ოპერაცია (1944), აღმოსავლეთ პრუსიის ოპერაცია (1945), ვისლა-ოდერის ოპერაცია (1945), ბერლინის ოპერაცია (1945). სსრკ-ის სამხედრო წარმომადგენელი იალტისა და პოტსდამის კონფერენციებზე. 1948–1949 წლებში იყო ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სარდლის პირველი მოადგილე, 1950–1954 წლებში — სარდალი. 1955–1962 წლებში ვარშავის ხელშეკრულების ორგანიზაციის გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების შტაბის უფროსი. დაჯილდოებულია საბჭოთა და უცხოური ორდენებით, მათ შორის: ლენინის 3 (1945, 1946, 1956), სუვოროვის I ხარისხის (1943, 1944), კუტუზოვის I ხარისხის (1944), გამარჯვების (1945) ორდენით.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]