ალექსანდრე ჟაროვი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ალექსანდრე ჟაროვი
დაბ. თარიღი 31 მარტი (13 აპრილი) 1904[1]
დაბ. ადგილი მოსკოვის გუბერნია
გარდ. თარიღი 7 სექტემბერი 1984(1984-09-07)[1] (80 წლის)
გარდ. ადგილი მოსკოვი
დასაფლავებულია კალიტნიკოვსკოიეს სასაფლაო
საქმიანობა პოეტი, ავტორი და მწერალი
ენა რუსული ენა[1]
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
ჟანრი ლექსი, სიმღერა და პოემა
ჯილდოები ოქტომბრის რევოლუციის ორდენი, შრომის წითელი დროშის ორდენი, წითელი ვარსკვლავის ორდენი, საპატიო ნიშნის ორდენი, მედალი „საბრძოლო დამსახურებისთვის“, მედალი „საბჭოთა არქტიკის დაცვისათვის“, მედალი „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის“, მედალი „იაპონიაზე გამარჯვებისათვის“, შრომის ვეტერანის მედალი, „ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადებიდან 100 წლისთავის აღსანიშნავი“ საიუბილეო მედალი და მოსკოვის 800 წლისთავის მედალი

ალექსანდრე ალექსის ძე ჟაროვი (დ. 13 აპრილი [ ძვ. სტ. 31 მარტი], 1904, სოფ. სემიონოვსკაია, ახლანდელი მოჟაისკის რაიონი, მოსკოვის ოლქი — გ. 7 სექტემბერი, 1987, მოსკოვი) — საბჭოთა პერიოდის რუსი პოეტი. სკკპ წევრი 1920-იდან. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1921-იდან. მისი ლექსების პირველი კრებულია „ყინულმჭრელი“ (1925). ჟაროვს ეკუთვნის პოემები: „კომკავშირელი“ (1924), „ოსტატი იაკობი“ (1924), „გარმონი“ (1926), „ვარია ოდინცოვა“ (1938) და სხვა. ბევრი მისი ლექსი სიმღერად იქცა. დაჯილდოებულია 4 ორდენითა და მედლებით.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.