ალექსანდრე ზაიცევი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ალექსანდრე ზაიცევი
რუს. Александр Зайцев
Alexander Mikhaylovich Zaytsev.jpg
დაბ. თარიღი 20 ივნისი (2 ივლისი), 1841
დაბ. ადგილი ყაზანი[1]
გარდ. თარიღი 19 აგვისტო (1 სექტემბერი), 1910 (69 წლის)
გარდ. ადგილი ყაზანი[1]
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
საქმიანობა ქიმია
მუშაობის ადგილი ყაზანის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი Kazan Second Male Gymnasium და ყაზანის უნივერსიტეტი

ალექსანდრე ზაიცევი (დ. 20 ივნისი, 1841, ყაზანი — გ. 19 აგვისტო, 1910, იქვე) — რუსი ქიმიკოსი, სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1885)

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1862-1865 წლებში სწავლობდა ყაზანის უნივერსიტეტში. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ მუშაობდა კოლბე და ვიურცის ლაბორატორიებში. 1870 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. ზაიცევის გამოკვლევებმა ხელი შეუწყო მისი მასწავლებლის, ა. ბუტლეროვის ქიმიური აგებულების თეორიის განვითარებას და განმტკიცებას. 1870 წლიდან იკვლევდა ნაჯერი სპორტების თვისებებს. 1873 წელს მიიღო დიეთილკარბონოლი. 1885 წელს შეიმუშავა მესამეული ნაჯერი სპირტების სინთეზის ახალი მეთოდი. აღზარდა მრავალი ცნობილი ქიმიკოსი. ზაიცესის და მისი მწაფეების შრომებმა ხელი შეუწყო ნაჯერი და უჯერი სპირტების და მათი წარმოებულების ქიმიის განვითარეას.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Зайцев Александр Михайлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1972. — Т. 9 : Евклид — Ибсен. — С. 294–295.