ალაგირი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ქალაქი
ალაგირი
რუს. Алаги́р
Алагирцерковь.jpg
ქვეყანა რუსეთის დროშა რუსეთი
ფედერაციის სუბიექტი ჩრდილოეთი ოსეთი
რაიონი ალაგირი
კოორდინატები 43°02′30″ ჩ. გ. 44°12′38″ ა. გ. / 43.04167° ჩ. გ. 44.21056° ა. გ. / 43.04167; 44.21056
დაარსდა 1850
ამჟამინდელი სტატუსი 1938
ფართობი 26,76 კმ²
ცენტრის სიმაღლე 611
კლიმატის ტიპი ზომიერი
ოფიციალური ენა ოსური და რუსული
მოსახლეობა Decrease2.svg 20 013[1] კაცი (2019)
სიმჭიდროვე 747,87 კაცი/კმ²
ეროვნული შემადგენლობა ოსები, რუსები და სხვ.
რელიგიური შემადგენლობა მართლმადიდებლები
სასაათო სარტყელი UTC+3
სატელეფონო კოდი +7 86731
საფოსტო ინდექსი 363240 — 363243, 363245, 363246
ალაგირი — რუსეთი
ალაგირი
ალაგირი — ჩრდილოეთ ოსეთი-ალანია
ალაგირი

ალაგირი[2] (რუს. Алагир) — ქალაქი რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთის ცენტრალურ ნაწილში, ალაგირის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 20 013 მცხოვრები (2019).[1] მდებარეობს მდინარე არდონზე (თერგის მარცხენა შენაკადი), ალაგირის ხეობიდან მისი გამოსვლის ადგილზე, ჩრდილოეთ ოსეთის ვაკეზე. რკინიგზის სადგური. ოსეთის სამხედრო გზის საწყისი პუნქტი. წარმოიშვა XIX საუკუნის შუა ხანებში, როგორც გამაგრებული დასახლება ფერადი ლითონების გამოდნობის ქარხანასთან (მოქმედებდა 1853–1897 წლებში), ძველი ვერცხლ-ტყვიის საბადოსთან ახლოს, ალაგირის ხეობის შესასვლელთან. 1938 წლიდან ქალაქის სტატუსი გააჩნია. აღსანიშნავია არქიტექტურული ძეგლები: ალაგირის ცენტრში — დაბალი ციხის კედლები კოშკებითა და სათოფურებით, ტაძარი რუსულ-ბიზანტიურ სტილში (1850–1853, მხატვარ გ. გ. გაგარინის პროექტი; იტერიერის მოხატულობა კ. ლ. ხეთაგუროვისა, 1888–1889). ქალაქში მდებარეობს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, ალაგირის წინაღობებისა და ხის დასამუშავებელი ქარხნები, კვების მრეწველობის საწარმო. ქალაქის სიახლოვეს, მდინარე ტამისკდონის ხეობაში არის ბალნეოლოგიური კურორტი ტამისკი გოგირდწყალბადოვანი წყლებით[3] (დაარსდა 1937 წელს). საბჭოთა პერიოდში მოიპოვებდნენ ტყვია-თუთიის მადანს, ცემენტის მერგელს.[3]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Оценка численности постоянного населения Республики Северная Осетия-Алания на 1 января 2019 г. в разрезе муниципальных образований. Дата обращения 7 мая 2019.
  2. ელერდაშვილი ა., ალაგირი // უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად], 1-ლი გამოც., თბ.: ფანტაზია, 2006.
  3. 3.0 3.1 Алагир // Большая советская энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия 1969—1978.