აზოფი (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| აზოფი | |
| ლათ. Azophi | |
|
| |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 1.1 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 47.54 კმ[2] |
| მოცულობა | 1780.67 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 2.31 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | აბდ ალ-რაჰმან ალ-სუფი |
| დამტკიცებულია | IAU (1935) |
| მდებარეობა | |
| 22.19° ს. გ. 12.70° ა. გ. / 22.19° ს. გ. 12.70° ა. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
| აზოფი | |
კრატერი აზოფი (ლათ. Azophi) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა სპარსი მათემატიკოსისა და ასტრონომის, აბდ ალ-რაჰმან ალ-სუფის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.[1]
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის უახლოესი მეზობლებია იბნ ეზრას კრატერი ჩრდილო-დასავლეთით, რომელიც ნაწილობრივ ფარავს კრატერის კიდეს; გებერის კრატერი ჩრდილო-ჩრდილო-აღმოსავლეთით; და საკრობოსკოს კრატერი სამხრეთ-აღმოსავლეთით.[3] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 22°11′S 12°42′E / 22.19° ს. გ. 12.7° ა. გ., დიამეტრი — 47.54 კმ,[2] სიღრმე — 2.31 კმ.[1]
კრატერის კიდეს აქვს მრავალკუთხა ფორმა ბასრი კიდეებით და პრაქტიკულად უვნებლად არის შემორჩენილი. კიდეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი პატარა ხეობით არის გაჭრილი. კიდეს სიმაღლე მიმდებარე რელიეფიდან 1.1 კმ-ია,[1] კრატერის მოცულობა 1780.67 კმ³-ია.[1] კრატერის თასის ფსკერი გლუვია, შესამჩნევი სტრუქტურების გარეშე, რამდენიმე პატარა კრატერის გარდა, და ცენტრალური მწვერვალი არ აქვს.
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| აზოფი | კოორდინატები | დიამეტრი, კმ |
|---|---|---|
| A | 24°26′S 11°11′E / 24.43° ს. გ. 11.18° ა. გ. | 28.3 |
| B | 23°35′S 10°35′E / 23.58° ს. გ. 10.59° ა. გ. | 18.3 |
| C | 21°49′S 13°04′E / 21.81° ს. გ. 13.06° ა. გ. | 5.4 |
| D | 24°19′S 13°23′E / 24.32° ს. გ. 13.39° ა. გ. | 8.5 |
| E | 23°29′S 13°46′E / 23.48° ს. გ. 13.77° ა. გ. | 4.9 |
| F | 22°19′S 13°50′E / 22.31° ს. გ. 13.84° ა. გ. | 6.0 |
| G | 23°52′S 12°16′E / 23.87° ს. გ. 12.27° ა. გ. | 54.6 |
| H | 25°35′S 11°50′E / 25.58° ს. გ. 11.84° ა. გ. | 20.7 |
| J | 21°17′S 13°10′E / 21.29° ს. გ. 13.17° ა. გ. | 7.5 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- ↑ 2.0 2.1 2.2 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Azophi
- ↑ Кратер Ас-Суфи на карте LAC-96.. ციტირების თარიღი: 2020-07-05
