ავგუსტ შლეგელი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ავგუსტ ვილჰელმ შლეგელი

ავგუსტ ვილჰელმ შლეგელი (გერმ. August Wilhelm Schlegel, დ. 8 ნოემბერი, 1767, ჰანოვერი — გ. 12 მაისი, 1845, ბონი) — გერმანელი კრიტიკოსი, ლიტერატურის ისტორიკოსი, პოეტი, რომანტიკოსი, მთარგმნელი, ენათმეცნიერი. შედარებითი ენათმეცნიერების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ფრიდრიხ შლეგელის ძმა.

სწავლობდა გეტინგენის უნივერსიტეტში. 1798 წლიდან — იენის უნივერსიტეტის ექსტრაორდინალური პროფესორი. გერმანიის რომანტიკოსთა იენის წრის წარმომადგენელია, რომანტიზმის იდეები პირველად სისტემურად გადმოსცა ბერლინში წაკითხული ლექციების კურსში ლიტერატურისა და ხელოვნების შესახებ (1801-1804, გამოქვეყნდა 1884 წელს). ავგუსტ შლეგელის მიერ გერმანულად თარგმნილი შექსპირის ნაწარმოებები მთარგმნელობითი ხელოვნების ბრწყინვალე ნიმუშადაა მიჩნეული.

შლეგელმა 1818 წელს დააზუსტა თავისი ძმის _ ფრიდრიხ შლეგელის შექმნილი ენათა მორფოლოგიური კლასიფიკაცია და გარკვევით გამოყო სამი ტიპი: 1. ყოველგვარ გრამატიკულ სტრუქტურას მოკლებული ენები (იგულისხმებოდა შემდეგდროინდელი ტერმინით — იზოლირებული ენები); 2. აფიქსებიანი ენები; 3. ფლექსიური ენები. მან დაადგინა აგრეთვე განსხვავება სინთეზურ და ანალიზურ ენებს შორის.

თხზულებანი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Sämtliche Werke, Bd. 1-15, Lpz., 1846.
  • Kritische Schriften und Briefe, Bd. 1-6, Stuttg., 1962-1967.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]