ადოლფ ფონ ჰარნაკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ადოლფ ფონ ჰარნაკი
გერმ. Adolf von Harnack
Adolf Harnack.jpg
დაბ. თარიღი 7 მაისი, 1851(1851-05-07)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9]
დაბ. ადგილი ტარტუ[10]
გარდ. თარიღი 10 ივნისი, 1930(1930-06-10)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] (79 წლის)
გარდ. ადგილი ჰაიდელბერგი[10]
დასაფლავებულია წმინდა მათეს ძველი სასაფლაო[11]
მოქალაქეობა Flag of Germany.svg გერმანია[12]
მუშაობის ადგილი ლაიფციგის უნივერსიტეტი, მარბურგის უნივერსიტეტი, გისენის უნივერსიტეტი, ფრიდრიხ ვილჰელმის უნივერსიტეტი და ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი დერპტის უნივერსიტეტი და ლაიფციგის უნივერსიტეტი
განთქმული მოსწავლეები ოსკარ შმიდელი
სამეცნიერო ხარისხი დოქტორის ხარისხი[10]
მეუღლე Amalie von Harnack
მამა თეოდოზიუს ჰარნაკი[13]
შვილ(ებ)ი ერნსტ ფონ ჰარნაკი
ჯილდოები ორდენი ხელოვნებისა და მეცნიერების სფეროებში შეტანილი წვლილისათვის, ჰარნაკის მედალი, ბავარიის მაქსიმიალიანის ორდენი სამეცნიერო და სახელოვნებო მიღწევებისათვის და Adlerschild des Deutschen Reiches

ადოლფ ფონ ჰარნაკი (გერმ. Adolf von Harnack; დ. 7 მაისი, 1851, ქ. დერპტი, ახლანდელი ქ. ტარტუ ― გ. 10 ივნისი, 1930, ჰაიდელბერგი) — გერმანელი თეოლოგი. იყო პრუსიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, ბერლინის უნივერსიტეტის რექტორი (1901 წლიდან). ავტორია მრავალი თეოლიგიური გამოკვლევისა („დოგმების ისტორია“ სამ ტომად (1885-1890), „ძველი ქრისტიანული ლიტერატურის ისტორია ევსებიოსმდე“ სამ ტომად (1893-1904), „ქრისტიანობის არსი“ (1900), „მონაზვნობა, მისი იდეალები და ისტორია“ (მე-6 გამოცემა, 1903).

1900-იან წლებში ჰარნაკთან პეტერბურგის უნივერსიტეტიდან მიავლინეს ივანე ჯავახიშვილი, რომელმაც გერმანულ ენაზე გამოაქვეყნა „ევსტათი მცხეთელის მარტვილობა“ ჰარნაკის კომენტარებითურთ (1901). 1903 წელს ნ. მარის შრომის ― „სინის მთაზე მუშაობის წინასწარი ანგარიში“ ― გაცნობამ გააღრმავა ჰარნაკის ინტერესი საქართველოსადმი. მან მოუწოდა გერმანელ მეცნიერებს შეესწავლათ საქართველოს ისტორია და კულტურა, რამაც დიდი გამოძახილი იქონია დასავლეთ ევროპაში.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  2. 2.0 2.1 Encyclopædia Britannica
  3. 3.0 3.1 SNAC — 2010.
  4. 4.0 4.1 Marburger Professorenkatalog — 2016.
  5. 5.0 5.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  6. 6.0 6.1 Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  7. 7.0 7.1 AlKindi
  8. 8.0 8.1 BeWeB
  9. 9.0 9.1 Annuaire prosopographique : la France savante
  10. 10.0 10.1 10.2 გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118546058 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  11. http://www.stadtentwicklung.berlin.de/umwelt/stadtgruen/friedhoefe_begraebnisstaetten/de/ehrengrabstaetten/index.shtml
  12. LIBRIS — 2012.
  13. различные авторы Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. Андреевский, К. К. Арсеньев, Ф. Ф. ПетрушевскийСПб: Брокгауз — Ефрон, 1907.