ადვენტისტები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ადვენტისტები (ლათ. adventusმოსვლა) — ქრისტეანული პროტესტანტული სექტა, რომელიც დააარსა ამერიკელმა ბაპტისტ-მქადაგებელმა უილიამ მილერმა XIX საუკუნის 30-იან წლებში. ადვენტიზმი ემყარება ბიბლიას და ქრისტიანულ დოგმატიკას, ბევრი წეს-ჩვეულება გადმოღებული აქვს ბაპტისტებისაგან, საფუძვლად უძევს რწმენა ქრისტეს „მეორედ მოსვლის“ შესახებ. ადვენტისტებს სწამთ, რომ „ღვთის ათასწლიანი მეუფების“ შემდეგ განკითხვის დრეს მიცვალებულნი მკვდრეთით აღდგებიან, მართალნი საუკუნო ცხონებას მიიღებენ, ცოდვილნი საბოლოოდ მოისპობიან (ადვენტისტებს არ სწამთ ჯოჯოხეთის მუდმივი სატანჯველი). ადვენტისტების მოძღვრება გავრცელდა უმთავრესად ამერიკის წვრილბურჟუაზიულ ფენებში, აგრეთვე გერმანიაში, რუსეთში, ეთიოპიასა და სხვა ქვეყნებში. ადვენტიზმის მიმდინარეობათაგან ყველაზე მრავალრიცხოვანია „მეშვიდე დღის ატვენტისტების“ სექტა, რომელიც 1863 წელს დააარსა ამერიკელმა ელენე უაიტმა. მისი მიმდევრები კვირა დღის ნაცვლად შაბათს უქმობენ. უარყოფენ ალკოჰოლიან სასმელებს, ყავას, ჩაის, პილპილს, ღორის ხორცს, თამბაქოს და ა. შ. ჰყავთ ამორჩეული პრესვიტერები და ხელდასხმული მქადაგებლები. მათი მთავარი ცენტრი — „მეშვიდე დღის ადვენტისტების“ გენერალური კონფერენცია ვაშინგტონშია და ქრისტიანულ ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოში შედის.

რუსეთში ადვენტისტური მოძრაობა გავრცელდა XIX საუკუნის დამლევს გერმანელ კოლონისტებში, სამხრეთ გუბერნიების გლეხობაში და წვრილბურჟუაზიულ ფენებში. ადვენტისტები მტრულად იყვნენ განწყობილნი დიდი ოქტომბრის სოციალისტური რევოლუციისადმი. სამოქალაქო ომის დროს უარს აცხადებდნენ არმიაში სამსახურზე. 1966 წელს მსოფლიოში 1,6 მლნ-ზე მეტი „მეშვიდე დღის ადვენტისტი “ იყო, სსრკ-ში — 21 ათასამდე. „მეშვიდე დღის ადვენტისტებს“ გამოეყვნენ ადვენტისტ-რეფორმისტები და „მეშვიდე დღის ქრისტიანები“.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]