The Madcap Laughs
| The Madcap Laughs | ||
 |
||
| The Madcap Laughs | ||
| გამოცემის თარიღი | 3 იანვარი, 1970 | |
| ჩაწერის თარიღი | 28 მაისი 1968 - 5 აგვისტო 1969, ები-როუდი | |
| ჟანრი | ფსიქოდელიური როკი ფოლკ როკი |
|
| ხანგრძლივობა | 37:47 (ორიგინალური გამოცემა) 57:13 (Crazy Diamond-ის ვერსია) |
|
| ლეიბლი | Harvest/EMI Capitol Records (აშშ) |
|
| პროდიუსერი | სიდ ბარეტი, პიტერ ჯენერი, მალკოლმ ჯონსი, როჯერ უოტერსი, დევიდ გილმორი | |
| ქრონოლოგია: სიდ ბარეტი | ||
|---|---|---|
| The Madcap Laughs (1970) |
Barrett (1970) |
|
| პროფესიონალური შეფასებები | |
|---|---|
| ქულები | |
| წყარო | რეიტინგი |
| Allmusic |   [1] |
The Madcap Laughs — სიდ ბარეტის პირველი სოლო ალბომი, რომელიც ჩაიწერა პინკ ფლოიდიდან წამოსვლის შემდეგ.
1968 წლის მაისში სიდი, პინკ ფლოიდის მენეჯერ პიტერ ჯენერთან ერთად, შევიდა სტუდიაში და დაიწყო რამდენიმე ახალ სიმღერაზე მუშაობა. შემდეგ, ჩაწერა გადაიდო ერთი წლით.
1969 წლის აპრილში სიდის პროდიუსერად დაინიშნა მალკოლმ ჯონსი. სტუდიაში აგრეთვე მუშაობდნენ ჯგუფი The Soft Machine და Humble Pie-ს მუსიკოსი ჯერი შირლი (რომელიც უკრავს დასარტყამებზე).
მოგვიანებით, ალბომ Ummagumma-ს ჩაწერის პარალელურად, სიდს თანაპროდიუსერებისა და დამატებითი მუსიკოსების სახით შეუერთდნენ როჯერ უოტერსი და დევიდ გილმორი, რომლებმიც მას ალბომის დასრულებაში დაეხმარნენ.
ალბომს თან ახლდა ჩაწერის უცნაური პროცესი, რომლის პერიოდშიც სიდი თავდაპირველად იწერდა საკუთარ ვოკალს და გიტარას, ხოლო დანარჩენი მუსიკოსები ამატებდნენ თავის პარტიებს. სიდის სიმღერისა და შესრულების მანერა იცვლებოდა - იგი ამატებდა ან ტოვებდა ტაქტებს, ცვლიდა ტემპს. ბევრ სიმღერაში იგრძნობა მისი დეპრესიული განწყობა, ჩაწერილია მისი კომენტარები, რომლებიც ჟღერდა სტუდიური მუშაობის დროს.
დისკიდან გამოიცა ერთადერთი სიგნგლი, „Octopus“ (1969 წლის ნოემბერი), ხოლო თავად ალბომი 1970 წლის იანვარში გამოვიდა. მისი უმაღლესი პოზიცია ბრიტანულ რეიტინგში იყო #40.[2] პრესამ დისკი საკმაოდ დადებითად შეაფასა.[3]
სექციების სია |
სიმღერების სია [რედაქტირება]
ორიგინალური გამოცემა [რედაქტირება]
| მხარე 1 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| # | სახელწოდება | შენიშვნები | ხანგრძლივობა | ||||||
| 1. | Terrapin |
|
5:04 | ||||||
| 2. | No Good Trying |
|
3:26 | ||||||
| 3. | Love You |
|
2:30 | ||||||
| 4. | No Man's Land |
|
3:03 | ||||||
| 5. | Dark Globe |
|
2:02 | ||||||
| 6. | Here I Go |
|
3:11 | ||||||
| მხარე 2 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| # | სახელწოდება | შენიშვნები | ხანგრძლივობა | ||||||
| 7. | Octopus |
|
3:47 | ||||||
| 8. | Golden Hair |
|
1:59 | ||||||
| 9. | Long Gone |
|
2:50 | ||||||
| 10. | She Took a Long Cold Look |
|
1:55 | ||||||
| 11. | Feel |
|
2:17 | ||||||
| 12. | If It's In You |
|
2:26 | ||||||
| 13. | Late Night |
|
3:10 | ||||||
|
სრული ხანგრძლივობა:
|
37:47 | ||||||||
1993 წლის გამოცემა [რედაქტირება]
1993 წელს The Madcap Laughs გამოიცა სიმღერების დამატებითი დუბლების თანხლებით:
| დამატებითი სიმღერები | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| # | სახელწოდება | შენიშვნები | ხანგრძლივობა | ||||||
| 14. | Octopus |
|
3:09 | ||||||
| 15. | It's No Good Trying |
|
6:22 | ||||||
| 16. | Love You |
|
2:28 | ||||||
| 17. | Love You |
|
2:11 | ||||||
| 18. | She Took a Long Cold Look at Me |
|
2:44 | ||||||
| 19. | Golden Hair |
|
2:28 | ||||||
|
სრული ხანგრძლივობა:
|
57:13 | ||||||||
პერსონალი [რედაქტირება]
- სიდ ბარეტი - გიტარა, ვოკალი
- დევიდ გილმორი - ბას გიტარა, 12 სიმიანი აკუსტიკური გიტარა
- როჯერ უოტერსი- ბას გიტარა, პროდიუსერი
- ჰიუ ჰოპერი - ბას გიტარა (სიმღერები 2 და 3)
- მაიკ რეტლეჯი - კლავიშები (სიმღერები 2 და 3)
- ვიკ სეიველი - საყვირი
- ჯერი შირლი - დასარტყამები
- ჯონ უილსონი - დასარტყამები
- რობერტ უაიეტი - დასარტყამები (სიმღერები 2 და 3)
სხვადასხვა [რედაქტირება]
- დევიდ გილმორის მიერ სხვადასხვა დროს შესრულებული იქნა - Terrapin (2001-2002 წლის კონცერტებზე), Dark Globe (2006 წლის ტურნეს მსვლელობისას), Here I Go (2008 წელს, BBC-ს რადიოეთერში გასულ გადაცემაში).
სქოლიო [რედაქტირება]
რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]
|
|||||||||||||||||
