2С1

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
Bulgarian 2S1 Gvozdika.jpg
ბულგარეთის სამხედრო აღლუმზე
2S1
კლასიფიკაცია თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი
საბრძოლო წონა, ტ 26
ეკიპაჟი, კაცი 4 ადამიანი
ისტორია
გამოშვების წელი(წლები)  ?
ექსპლუატაციის წელი(წლები) დღემდე
ზომები
კორპუსის სიგრძე , მმ 7,62
კორპუსის სიგანე, მმ 2.85
სიმაღლე, მმ 2,73
ჯავშანი
ჯავშნის ტიპი 20მმ მსუბუქი ჯავშანი
შეიარაღება
ტყვიამფრქვევები არ აქ
სხვა შეიარაღება 122მმ 2A18 მაქს.სიშორე 21,9
მობილურობა
ძრავის ტიპი დიზელის YaMZ-238N ტიპის ძრავა
ძრავის სიმძლავრე, ც.ძ. 500
გადაადგილების სიჩქარე ტრასაზე, კმ/სთ 60
ტრასაზე გადაადგილების მარაგი, კმ 500

2ს1 გვოზდიკა (რუსულად 2С1 Гвоздика) — საბჭოთა თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი შექმნილია მსუბუქ ამფიბიურ გამწევ მანქანა МТ-ЛБ -ის ბაზაზე. ქვემეხად კი აქვს 122მმ D-30. 2С1 შექმნილია GRAU-ს მიერ.

კონსტრუქცია[რედაქტირება]

თვითმავალი ჰაუბიცა 2C1 აგებულია თანამედროვე თვითმავალი არტილერიისთვის დამახასიათებელი ტრადიციული სქემით - წინა ნაწილში განლაგებულია მართვისა და ძრავა-ტრანსმისიული განყოფილებები. საბრძოლო განყოფილება კორპუსის შუა და ბოლო ნაწილებშია მოთავსებული. ამავე ნაწილში დაყენებულია დაჯავშნული კოშკურა საარტილერიო შეიარაღებით. ეკიპაჟი ოთხი ადამიანისგან შედგება. მძღოლი-მექანიკოსი იმყოფება მართვის განყოფილებაში; მეთაური, დამმიზნებელი და გადამტენი იმყოფებიან კოშკურაში. ჰაუბიცის კორპუსი და კოშკურა ერთმანეთთან შედუღებული ჯავშნიანი ფოლადის ფილებისგან არის აწყობილი. ჯავშანი იცავს ხელის ცეცხლსასროლი იარაღის ტყვიებისა და საარტილერიო ჭურვების ნამსხვრევებისგან. ასევე - მცირე სიმძლავრის ნაღმებისგან. სროლისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ყველა სახის ჭურვი, რომელიც შედის ჰაუბიცა Д-30 -ის საბრძოლო კომპლექტში: მსხვრევადი, მსხვრევად-ფუგასური, კუმულაციური, კვამლის, მანათობელი ჭურვები.

ისტორია[რედაქტირება]

პირველი პროტოტიპი შეიქმნა 1969 წელს ხოლო წითელი არმიის შეიარაღებაში მიიღეს 1970 წელს,თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი პირველად გამოჩნდა პოლონეთის სამხედრო აღლუმზე 1974 წელს.დასავლეთში 2С1-ს M1974 უწოდეს.თვითმავალი საარტილერიო დანადგარის წარმოება მიმდინარეობდა პოლონეთში,ბულგარეთსა და რუსეთში.

განადგურებული გვოზდიკა

საარტილერიო დანადგარის დადებითი და უარყოფითი მხარეები[რედაქტირება]

2С1-ის უპირველესი ნაკლი იყო მისი სუსტი ჯავშანი, ხშირად ჭურვის მოხვედრის შემდეგ ეკიპაჟი ყველა წევრი იღუპებოდა. ასევე ძალიან დაბალი არის მისი ამფიბიური შესაძლებლობები, თუმცა ეფექტურია თოვლში და ჭაობებიან ადგილებში.

ვარიანტები[რედაქტირება]

საბჭოთა კავშირი

UR-77 "Meteorit" - გამნაღმელ ტრალებიანი მოდიფიკაცია

RKhM-K - სამეთაურო ვარიანტი

პოლონეთი

2S1M - გაძლიერებული ამფიბიური საკიდრებით


2S1T Goździk - გაუმჯობესებული ვარიანტი რომელსაც გაძლიერებული აქვს ცეცხლის მართვის სისტემა,ასევე დამატებული აქ რადიოები,ჯიპიესი


Rak carrier - მას ჰქონდა 120მმ ნაღმდყორცნი რომელიც იყო 2S1-ის შასზე

LPG (LPG for Lekkie Podwozie Gąsiennicowe – Light Tracked Chassis) = 2S1 Goździk გადაეთებული იყო ქვეითთა საბრძოლო მანქანად,მისი 122მმ ქვემეხი იყო მოხსნილი ასევე შეცვალეს ძრავა და დააყენეს ახალი გერმანული მტუ-ს

რუმინეთი

Model 89 - მოდიფიცირებული ვარიანტი რომელსაც კორპუსი ჰქონდა MLI-84 - ის მსგავსი

ირანი

Raad-1 - ირანელების მიერ მოდიფიცირებული ვარიანტი რომელსაც ჰქონდა Boragh დეტალებით გამოყენებული კორპუსი

ბულგარეთი

BMP-23 (bojna mashina na pekhotata) - მისი 122მმ ქვემეხი იყო მოხსნილი და მის მაგივრად დაყენებული ჰქონდა 23მმ 2A14 ტიპის ქვემეხი ასევე ტანკს საწინააღმდეგო მალიუტკა

BMP-23D - დამატებული ჰქონდა კვამლის ყუმბარები და 9K111 "Fagot" - ი

BRM-23 - სადაზვერო მოდიფიკაცია

BMP-30 - მისი შეიარაღება ჰქონდა ბმპ-2ის ქვემეხი.ესეთი ქვეთთასაბრძოლო მანქანა მხოლოდ 10 ცალი აიგო

სუდანი

Abu Fatma - ლიცენზირებული კოპიო


რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

მოძიებულია „http://ka.wikipedia.org/w/index.php?title=2С1&oldid=2470403“-დან