შარლ I ანჟუელი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
შარლ I ანჟუელი - ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე

შარლ I ანჟუელი (ფრანგ. Charles d'Anjou; დ. 21 მარტი, 1227[1] — გ. 7 იანვარი, 1285, ფოჯა) — სიცილიისა (1268-1282 წწ.) და ნეაპოლის (1282-1285 წწ.) სამეფოების მეფე. საფრანგეთის მეფის ლუი VIII-ის ძე. ანჟუს, მენისა და პროვანსის გრაფი. 1270 წელს მონაწილეობდა ლუი IX-ის ჯვაროსნულ ლაშქრობაში ტუნისში. ესწრაფვოდა ჩრდილოეთი და ცენტრალური იტალიის, ბალკანეთის ნახევარკუნძულის, შემდგომში კი მთელი ბიზანტიის, ლევანტის დაპყრობას. სამხრეთ იტალიის და სიცილიის მიწებსა და პრივილეგიებს ურიგებდა ჩამოსულ რაინდობას. ფეოდალური ჩაგვრისა და გადასახადების ზრდამ გამოიწვია აჯანყება სიცილიაში („სიცილიის მწუხრი“, 1282 წ.), რომლის შედეგადაც სიცილია ჩამოშორდა შარლ I ანჟუელის სამფლობელოებს. მას დარჩა მხოლოდ სამხრეთი იტალია, ე. წ. ნეაპოლის სამეფო.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]