უმბერტო II
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
უმბერტო II ნიკოლა ტომაზო ჯოვანი (იტალ. Umberto II. Nicola Tomaso Giovanni; დ. 15 სექტემბერი, 1904, რაკონიჯი, იტალია — გ. 18 მარტი, 1983, ჟენევა, შვეიცარია) — იტალიის ბოლო მეფე, იტალიის მარშალი.
ბიოგრაფია[რედაქტირება]
უმბერტო ვიტორიო ემანუელე III-ის და მისი მეუღლის მონტენეგროს პრინცესა ელენეს ვაჟი იყო. 1946 წელს მამის ტახტიდან გადადგომის შემდეგ იგი იტალიის მეფე და სავოიის ჰერცოგი გახდა. მისმმა მმართველობამ მხოლოდ 33 დღე გასტანა, 1946 წლის 9 მაისიდან 12 ივნისამდე.
მონარქიის გაუქმების შემდეგ იგი ემიგრაციაში წავიდა და აღარასოდეს დაბრუნებულა იტალიაში. 1983 წლის 18 მარტს იგი ჟენევაში გარდაიცვალა, თუმცა დაკრძალეს სავოიაში.
1930 წლის 8 იანვარს უმბერტო II-ემ იქორწინა ბელგიის პრინცესა მარი ბელგიელზე (1906–2001), რომელთანაც 4 შვილი შეეძინა:
- მარია პია (* 24 სექტემბერი 1934) - იუგისლავიის პრინცესა
- ვიტორიო ემანუელე (* 12 თებერვალი 1937) - სავოიის ჰერცოგი
- მარია გაბრიელა (* 24 თებერვალი 1940) - გრაფინია დე ბალკანი
- მარია ბეატრიჩე (* 2 თებერვალი 1943) - სენიორა კორვალანი
იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]
რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:
