ტერაკოტა
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
ტერაკოტა (იტალ. terracotta; გამომწვარი მიწა) – მოუჭიქავი, გამომწვარი თიხისაგან დამზადებული ფერადი კერამიკული ნაკეთობანი, რომლებსაც მხატვრული და უტილიტარული დანიშნულება აქვთ (ჭურჭელი, ლარნაკები, ქანდაკება, სათამაშოები...). გავრცელებული იყო საზოგადოების განვითარების ყველა საფეხურზე, განსაკუთრებით ანტიკურ და შუა საუკუნეების აღორძინების და XVII-XIX საუკუნეების ხელოვნებაში. ტერაკოტს იყენებენ თანამედროვე მხატვრობაშიც.
ლიტერატურა [რედაქტირება]
- ქსე, ტ. IX, თბ., 1985 წ., გვ. 695
სტატიის