სტეფანოზ II

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

სტეფანოზ II — ქართლის ერისმთავარი VII ს შუა წლებში და მე-2 ნახევარში. მას დაუსრულებია მცხეთის ჯვრის ეკლესიის მშენებლობა, რომლის აღმოსავლეთ ფასადზე შემორჩენილია მისი რელიეფური გამოსახულება. მას ჯუანშერი ახასიათებს ენერგიულ და გამოჩენილ სახელმწიფო მოღვაწედ. მემატიანეს სიტყვით იყო „განმწმენდელი სჯულისა, მაშენებელი ეკლსიათა“. ჰერაკლე კეისრის ლაშქრობამ ირანი დაასუსტა და სტეფანოზ II დამოუკიდებელი მმართველი გახადა, ბიზანტიის კეისრისგან კი პატრიკიოსის ტიტული მიიღო. ქართული წყაროების მიხედვით სტეფანოზ II-ის დროს საქართველოში პირველად გამოჩნდნენ არაბები. სტეფანოზმა საღად შეაფასა შექმნილი ვითარება და არაბთა უზარმაზარი ძალის წინააღმდეგ ომის დაწყებას მოლაპარაკება არჩია. დიპლომატიური ხერხით არაბთა სარდალს ჰაბიბ იბნ-მასლამას საჩუქრებით დატვირთული ელჩი გაუგზავნა. სარდალმაც ძღვენი ხარკში ჩაუთვალა და ქართველებს შეუვალობის წიგნი უბოძა, რომელიც „დაცვის სიგელის“ სახელითაა ცნობილი.

ლიტერატურა[რედაქტირება]