მოხუცი და ზღვა
| მოხუცი და ზღვა | |
| The Old Man and the Sea | |
 |
|
| ავტორი | |
|---|---|
| ქვეყანა | |
| ენა | |
| ჟანრი | |
| გამომცემელი |
Charles Scribner's Sons |
| გამოცემის თარიღი | |
| მედია |
ბეჭდვითი (სქელ და თხელ ყდიანი) |
| გვერდი |
127 |
| oclc |
33134129 |
| ISBN |
978-0-684-80122-3 |
მოხუცი და ზღვა (ინგლ. The Old Man and the Sea) — ერნესტ ჰემინგუეის მოთხრობა, რომელიც დაიწერა კუბაში, 1951 წელს, ხოლო გამოქვეყნდა - 1952-ში. ეს არის ავტორის უკანასკნელი მნიშვნელოვანი ნაწარმოები. მოთხრობისთვის ჰემინგუეის ნობელის პრემია მიანიჭეს[1][2]
სექციების სია |
კრიტიკა[რედაქტირება]
მოთხრობამ სხვადასხვაგვარი შეფასება დაიმსახურა. ზოგი მას მარტოობის ტანჯვისა და ტრაგედიის სიმბოლოდ მიიჩნევა, ზოგს კი იგი გმირობისა და მამაცობის საწყისად მიაჩნია. საინტერესოა თვითონ ჰემინგუეის სიტყვები ამ მოთხრობის შესახებ:
 |
„ამჯერად მართლაც რომ გამიღიმა ბედმა, მოვახერხე გადმოცემა ადამიანის განცდები ისე, როგორც ჯერ არავის არ გადმოუცია. ეს იმიტომ მოვახერხე, რომ კარგ ბერიკაცსა და კარგ ბიჭს შევხვდი, - მწერლებმა კი ამ ბოლო ხანებში სულ დაივიწყეს ქვეყნად კეთილისა და კარგი რამის არსებობა"“
|
სიუჟეტი[რედაქტირება]
ეს ალეგორიული ნაწარმოებია. მოთხრობის მთავარი გმირი, მოხუცი სანტიაგო, თითქოს მართლაც განიცდის მარცხს, მთელი ოთხმოცდახუთი დღის ტანჯვისა და წანწალის შემდეგ უშველებელ თევზს გადაეყრება, რის ვაივაგლახით დაიჭერს, მაგრამ საბოლოოდ ზვიგენები წაართმევენ, თვითონ კვლავ ხელცარიელი ბრუნდება შინ, მშიერი და გაწამებული. ამის მიუხედავად, ეს მოთხრობა მაინც ადამიანის უძლეველობასა და სულის გაუტეხლობას უმღერის. მისი ფინალი მაინც საოცრად ოპტიმისტურია და ამით განსხვავდება ავტორის სხვა ნაწარმოებებისაგან.
სქოლიო[რედაქტირება]
- ↑ (November 8, 1954) „Heroes:Life with Papa“. Time. წაკითხვის თარიღი: 2009–12–12.
- ↑ The Nobel Prize in Literature 1954. Nobelprize.org. წაკითხვის თარიღი: 2009-10-04.
ლიტერატურა[რედაქტირება]
- ერნესტ ჰემინგუეი - ტომი IV, "ლიტერატურა და ხელოვნება", თბილისი, 1965, 342-343 გვ.
