მელარენის ტბა

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
მელარენის ტბა

მელარენის ტბა (შვედ. Mälaren) — შვედეთში ვენერნისა და ვეტერნის ტბების შემდეგ სიდიდით მესამე ტბა. სტოკჰოლმთან ახლოს. ფართობი 1140 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 64 მეტრი.

აღმოსავლეთ სანაპიროზე, სტოკჰოლმთან ბალტიის ზღვაში გაედინება სიოდერტელეს არხით. ტბა სვეალანდის პროვინციაში, უპლანდის, სედერმანლანდის, ნერკესი და ვესტმანლანდის საზღვარზე მდებარეობს. მელარენზე ორი მსხვილი კუნძულია: სელაიონი (Selaön, 91 კმ²) და სვარტშიოლანდეტი (Svartsjölandet, 79 კმ²).

სკანდინავიური მითოლოგიის თანახმად, ტბა ქალღმერთმა ჰეფიუნმა შექმნა, რომელსაც შვედეთის ძველი მეფე გულფი იმდენ მიწას დაპირდა, რამდენის წაღებასაც მოახერხებდა ერთ ღამეში ქალღმერთი. ჰეფიუნიმ თავისი ოთხი ვაჟი ხარებად აქცია და მათი დახმარებით მიწა დანიაში გადაიტანა, სადაც კუნძული ზელანდია ჩამოყალიბდა. ამ მიწის ადგილას კი, შვედეთში, ტბა მელარენი დაგუბდა.

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლებს ადრეულშუასაუკუნეობრივი პოლიტიკური ცენტრი ბირკა და ერთ-ერთ კუნძულზე განლაგებული ციხესიმაგრე დროტნინგჰოლმი წარმოადგენს.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]