მაჟინოს ხაზი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
მაჟინოს ხაზი

მაჟინოს ხაზი (ფრანგ. la Ligne Maginot) – ფრანგული თავდაცვითი ნაგებობების კომპლექსი გერმანიის საზღვარზე, ააგეს 1929–1934 წლებში გერმანიის აგრესიის მოგერიების მიზნით და გადაჭიმული იყო ბელფორიდან ლონგიუიონამდე. სახელი ეწოდა მშენებლობის ორგანიზატორის, საფრანგეთის თავდაცვის მინისტრის ანდრე მაჟინოს სახელის მიხედვით. საერთო სიგრძე 400 კმ.

მის შემადგენლობაში შედიოდა 5600 გრძელვადიანი თავდაცვითი ნაგებობა, 70 ბუნკერი, 500 საარტილერიო და ქვეითთა ​​შენაერთი, 500 კაზემატი, ასევე ბლინდაჟები და სათვალთვალო პუნქტები.

მაჟინოს ხაზის ზურგში იყო ბელფორის, ეპინალის, ტულისა და ვერდენის მოდერნიზებული ციხესიმაგრეები. მაჟინოს ხაზს 1936-1940 წლებში აგრძელებდნენ ჩრდილოეთის ზღვამდე (დალადიეს ხაზი), მაგრამ მისი აგება ვერ დაასრულეს. 1940 წელს გერმანელ ფაშისტთა ჯარები არდენის მთიანეთზე გავლით მაჟინოს ხაზის ზურგში გავიდნენ და საფრანგეთის კაპიტულაციის შემდეგ მის გარნიზონს იარაღი დააყრევინეს.

მიზნები[რედაქტირება]

მაჟინოს ხაზის აგებას ჰქონდა რამდენიმე მიზეზი:

  • თავიდან აეცილებინათ მოულოდნელი თავდასხმა და ემოქმედათ საპასუხო ღონისძიებებისათვის.
  • მოგებული დროის განმავლობაში მოეხდინათ საფრანგეთის არმიის მობილიზაცია.
  • დაეცვათ ელზასი და ლოთარინგია და მისი სამრეწველო პოტენციალი.

გალერეა[რედაქტირება]

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე: