კასიკიარე

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
კასიკიარე
Canal do Cassiquiare.jpg
მდინარე კასიკიარეს აუზი
ქვეყნები ვენესუელის დროშა ვენესუელა
ქალაქები კაპიბარა
სათავე ორინოკო
3°08′18″ ჩ. გ. 65°52′48″ დ. გ. / 3.13833° ჩ. გ. 65.88000° დ. გ. / 3.13833; -65.88000
შესართავი 2°00′05″ ჩ. გ. 67°06′54″ ა. გ. / 2.00139° ჩ. გ. 67.11500° ა. გ. / 2.00139; 67.11500
შესართავის სიმაღლე 91 მ
სიგრძე 326 კმ
აუზის ფართობი 42,300 კმ²
Casiquiarerivermap.png

[[ფაილი:აღმოჩენილია ლუპი თარგ: თარგი:პოზრუკა+-ში|300px|hydro]]

<div style="font-size:88%;line-height:1.2em;position:absolute;z-index:2;left:ექსპესიის შეცდომა: ამოუცნობი სიტყვა „strong“.%;top:ექსპრესიის შეცდომა: მოულოდნელი < ოპერატორი.%">
Blue 0080ff pog.svg
<div style="font-size:88%;line-height:1.2em;position:absolute;z-index:2;left:ექსპესიის შეცდომა: ამოუცნობი სიტყვა „strong“.%;top:ექსპრესიის შეცდომა: მოულოდნელი < ოპერატორი.%">
Blue pog.svg

კასიკიარე (ესპ. Casiquiare) — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში, ვენესუელის სამხრეთ ნაწილში. სიგრძე 326 კმ, აუზის ფართობი 42,300 კმ². კასიკიარე ბიფურკაციული მდინარეა. იგი გამოეყოფა მდინარე ორინოკოს, რომლისგანაც ღებულობს ჩამონადენის 1/3. ერთვის მდინარე რიო-ნეგროს (ამაზონის მარცხენა შენაკადი). კასიკიარე მდინაარეების ორინოკოსა და ამაზონის აუზს შორის ერთგვარი ბუნებრვი არხია, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს უკანასკნელი ამ ორი მდინარის წყლებს. წყალდიდობის პერიოდში წყალი გაცილებით ეფექტურად იყოფა. კასიკიარე ორინოკოს გამოეტოტება ზღვის დონიდან 123 მ სიმაღლეზე, ხოლო მდინარე რიო-ნეგროს ჩაერთვის ზღვის დონიდან 91 მ სიმაღლეზე. მდინარე კასიკიარეს წყლის ხარჯი უდრის 675 მ³/წმ-ს, მაქსიმალური — 3.977 მ³/წმ.

1744 წელს იეზუიტთა ორდენის ერთ-ერთმა წარმომადგენელმა გაიარა კასიკიარეს ბუნებრივი არხი. შვიდი თვის შემდეგ შარლ კონდამინი მოხსენებით გამოვიდა საფრანგეთის აკადემიაში, რითაც დაადასტურა ამ ბუნებრივი არხის არსებობა. 1800 წელს გერმანელმა გეოგრაფმა ალექსანდერ ფონ ჰუმბოლდტმა და ფრანგმა ემე ბონპლანმა მდინარეზე კვლევა აწარმოეს. 1924-1925 წლებში მდინარე ორინოკოზე იმოგზაურა ამერიკელმა გეოგრაფმა ალექსანდერ რაისმა, გადაკვეთა რა კასიკიარეს ბუნებრივი არხი, ჩავიდა მდინარე რიო-ნეგროზე და მიაღწია ქალაქ მანაუსს. 1968 წელს არხი გადაკვეთა ეროვნული გეოგრაფიული საზოგადოების ექსპედიციამ მაღალსიჩქარიანი გემით SR.N6.[1]

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. Graham Clarke“, The Daily Telegraph, 2007-10-07. წაკითხვის თარიღი: 2008-07-14.