იოჰან იაკობ შეიხცერი
| იოჰან იაკობ შეიხცერი | |
 იოჰან იაკობ შეიხცერი |
|
| დაბადების თარიღი: | |
|---|---|
| დაბადების ადგილი: | |
| გარდაცვალების თარიღი: | |
| გარდაცვალების ადგილი: | |
| სამეცნიერო სფერო: | |
იოჰან იაკობ შეიხცერი (დ. 2 აგვისტო 1672, ციურიხი — გ. 23 ივნისი 1733, იქვე) — შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველი. გერმანიის მეცნიერებათა აკადემიის „ლეოპოლდინას“ წევრი.
სექციების სია |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
შეიხცერი სწავლობდა ალტდორფსა და უტრეხტში. 1696 წლიდან - ქალაქის ექიმი, ხოლო მოგვიანებით ციურიხის ქალაქის ექიმი. 1710 წლიდან მათემატიკის პროფესორი, 1733 წლიდან ფიზიკის პროფესორი ციურიხის ერთ-ერთ გიმნაზიაში. სწავლობდა ალპების მყინვარებსა და გეოლოგიურ აგებულებას. გამოაქვეყნა რიგი ნაშრომები პალეონტოლოგიასა და გეოლოგიაში.
ი.ი. შეიხცერი იზიარებდა შეხედულებას მსოფლიო წარღვნის შესახებ, რომლის შედეგად წარმოიშვნენ დანალექი ქანები მათში განამარხებულ ცხოველთა ნაშთებით (1708). ამრიგად დილუვიონისტი იყო. აღწერა არაერთი სახეობის განამარხებული მცენარე და ცხოველი. 1700 წელს გამოავლინა სალამანდრას მსხვილი განამარხებული ჩონჩხი (Andrias Scheuchzeri Cuvier), თუმცა შეცდომით მხედველობაში მიიღო როგორც ადამიანის ჩონჩხი.
[რედაქტირება] თხზულება
- Physica sacra..., iconibus aeneis illustrata procurante..., t. 1—4.
[რედაქტირება] რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- Steiger R., Johan Scheuchzer (1672-1733), Z., 1927.
