იაპონური ენის გრამატიკა

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

იაპონური ენის გრამატიკას ახასიათებს შემდეგი თავისებურებანი:

  • არის აგლუტინირებადი ენა. აფიქსებს ჰირაგანაში წერენ და ნაწილაკებს უწოდებენ.
  • სიტყვათა წყობა წინადადებაში არის სტაბილური და შემდეგი თანმიმდევრობისა; სუბიექტიობიექტიპრედიკატი. პრედიკატი ყოველთვის წინადადების ბოლოს დგას.
  • წინადადებაში ყველა წევრის ფუნქცია ნაწილაკითაა მარკირებული.
  • თემა და სუბიექტი თანაბარია და სხვადასხვა ნაწილაკითაა მარკირებული. წინადადება შეიძლება შეიცავდეს როგორც თემას, ასევე სუბიექტს.
  • მიეკუთვნება ე.წ. მარცხნივგანტოტვად ენას, რაც იმას ნიშნავს რომ აღმწერი ელემენტები იმის წინ დაისმის, რასაც ისინი აღწერს.
  • ენას გააჩნია თავაზიანობის გამომხატველი ე.წ. დონეების მეტად კომპლექსური სისტემა.
  • მიდრეკილია ირიბი ფორმულირებებისა და ელიფსისადმი. (წინადადების ნაწილთა გამოტოვებისადმი)

თანამედროვე ენათაგან იაპონური ენის გრამატიკა ყველაზე უფრო კორეულისას ჰგავს, თუმცა ამ ორი ენის სიტყვათა მარაგი მნიშვნელოვნად განსხვავდება ერთმანეთისაგან. ამის გამო ენათმეცნიერები ვერ შეთანხმებულან იმის თაობაზე, იაპონური და კორეული ენები ერთ ენათა ჯგუფში გააერთიანონ თუ არა.