ზეგანი (გეოგრაფია)

ზეგანი

ზეგანი — დედამიწის ზედაპირის რელიეფის დადებითი ფორმა; მთიანი რელიეფის ვრცელი უბანი, ძირითადად წარმოდგენილი მოსწორებული ან ტალღოვანი წყალგამყოფებით. ზეგანი ზოგან ღრმა, ვიწრო ხეობებითაა ჩაჭრილი. ზღვის დონიდან სიმაღლის მიხედვით იყოფა დაბალ (1000 მეტრამდე) და მაღალ ზეგნებად. აბსოლუტური სიმაღლე 700–1500 მ და მეტი. ზეგნის შემადგენლობაში შეიძლება შედიოდეს რელიეფის ამაღლებული ფორმა – პლატო. გეოლოგიური სტრუქტურა რთულია. ზეგნის წარმოშობაში განარჩევენ სამ (ან უფრო მეტ) ეტაპს:

• მთათწარმოშობის ეტაპი;
• დენუდაციური პლანაციის ეტაპი;
• მთათა დადაბლება.

ხშირად ზეგანი ერწყმის უფრო მსხვილ ოროგრაფიულ ერთეულს, როგორიცაა მაგალითად მთიანეთი. ზოგჯერ ზეგანს უწოდებენ მაღლა აწეულ პლატოს.

საქართველოში ცნობილია მაგ.: ივრის ზეგანი.

იხილეთ აგრეთვე

• პლატო

ლიტერატურა

• ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, გვ. 493, თბ., 1979 წელი.
• Геологический словарь, Т., [2] М., 1955.