ვერმიკულიტი

ვერმიკულიტი
საერთო
კატეგორია	სილიკატების კლასის მინერალი
ქიმიური ფორმულა	(Mg+2, Fe+2, Fe+3)3 [(AlSi)4O10]•(OH)2•4H2O
იდენტიფიკაცია
ფერი	მურა, ბრინჯაოსებრ-მოყვითალო-მომწვანო ელფერით
კრისტალის სინგონია	მონოკლინური
სიმაგრე მოოსის სკალით	1-1,5
სიმკვრივე	2400-2700 კგ/მ³

ვერმიკულიტი (ლათ. vermiculus – ჭიაყელა) — სილიკატების კლასის ჰიდროქარსების ჯგუფის მინერალი; ქიმიური შედგენილობა: (Mg⁺², Fe⁺², Fe⁺³)₃ [(AlSi)₄O₁₀]•(OH)₂•4H₂O. მინარევებია K, Ti, Cu, Mn, Ni და სხვ.

კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. სტრუქტურა ფენობრივი აქვს, აგრეგატები – ფირფიტისებრი, ქერცლისებრი. მურა ფერისაა, ბრინჯაოსებრ-მოყვითალო-მომწვანო ელფერით.

სიმაგრე მინერალოგიური სკალით — 1–1,5; სიმკვრივე 2400–2700 კგ/მ³. 900–1000°C გახურებისას ფუვდება (მოცულობა იზრდება 15-25 ჯერ). გაფუებულ ვერმიკულიტს ახასიათებს მაღალი თბოსაიზოლაციო თვისებები. ვერმიკულიტი წარმოიქმნება ულტრაფუძე და ტუტე ქანების გამოფიტვის ქერქში, მცირე რაოდენობით – ბიოტიტის და ფლოგოპიტის ჰიდროთერმული შეცვლის შედეგად.

ვერმიკულიტი მოიპოვება რუსეთში (კოლის ნახევარკუნძული, ურალი და სხვ.); უკრაინაში, ყაზახეთში, უზბეკეთში, ავსტრალიაში, აშშ-ში (კოლორადო, მონტანა, ვაიომინგი) და ა.შ.

ვერმიკულიტს იყენებენ მშენებლობაში თბოსაიზოლაციო ნაკეთობათა, ბგერათშთანმთქმელი მასალის, მსუბუქი ბეტონის (ვერმიკულიტბეტონი), საბათქაშე ხსნარისა და სხვა დამზადების დროს.

იხილეთ აგრეთვე

• მინერალების სია

ლიტერატურა

• ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, გვ. 372, თბ., 1979 წელი.