ვალერია ნოვოდვორსკაია

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ვალერია ნოვოდვორსკაია

ვალერია ნოვოდვორსკაია (რუს. Валерия Новодворская; დ. 17 მაისი, 1950) – რუსი პოლიტიკური მოღვაწე, დისიდენტი, ადამიანის უფლებათა დამცველი, ჟურნალისტი, პარტია „დემოკრატიული კავშირის“ დამაარსებელი.

დაიბადა ქალაქ ბარანოვიჩში (ბელორუსიის სსრ). 1968 წ. დაამთავრა საშუალო სკოლა. სწავლა გაარძელა უცხო ენათა ინსტიტუტში (ფრანგული განყოფილება) სპეციალობით „თარჯიმანი და პედაგოგი“. 1 წლის შემდეგ საფუძველი ჩაუყარა იატაკქვეშა სტუდენტურ ორგანიზაციას, რომელშიც განიხილებოდა კომუნისტური რეჟიმის შეირაღებული გზით დამხობის აუცილებლობა.

1969 წ. დაპატიმრებულ იქნა სსრკ-ის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის (სუკ) მიერ ანტისაბჭოთა აგიტაცია–პროპაგანდის ბრალდებით, ჩეხოსლოვაკიაში საბჭოთა ჯარების შეყვანის თაობაზე საპროტესტო პროკლამაციების გავრცელების გამო.

1970–1972 წ. იმყოფებოდა სპეცსაავადმყოფოში იძულებით მკურნალობაზე დიაგნოზით „შიზოფრენია, პარანოიდალური ქცევები“.

1972 წ. მონაწილეობდა იატაკქვეშა გამოცემათა ტირაჟირება–გავრცელებაში.

1973–1975 წ. მუშაობდა საბავშვო სანატორიუმის პედაგოგად.

1975-1990 წ. მუშაობდა სამედიცინო ლიტერატურის თარჯიმნად მოსკოვის მე–2 სამედიცინო ინსტიტუტში.

1977–1978 წ. ცდილობდა შეექმნა იატაკქვეშა პოლიტიკური პარტია სკკპ-სთან საბრძოლველად.

1977 წ. დაამთავრა მოსკოვის საოლქო პედაგოგიური ინსტიტუტის უცხო ენათა ფაკულტეტი.

1978 წ. „მშრომელთა თავისუფალ პროფესიათაშორისი გაერთიანების“ ერთ–ერთი დამაარსებელია. იდევნებოდა არაერთგზის სახელისუფლო სტრუქტურებისაგან: არაერთხელ განათავსეს ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებში, სისტემატიურად იბარებდნენ დაკითხვებზე, არაერთგზის გაიჩხრიკა მისი ბინა.

1978, 1985, 1986 წ. გაასამართლეს დისიდენტური მოღვაწეობისათვის.

1984–1986 წ. დაუახლოვდა პაციფისტური მოძრაობის „ნდობა“ წევრებს.

1987–1991 წ. იყო მოსკოვში ანტისაბჭოთა მიტინგების ორგანიზატორი, რისთვისაც დაკავებულ იქნა მილიციის მიერ და მიესაჯა აღკვეთის ღონისძიება ადმინისტრაციული წესით, სულ 17–ჯერ.

1988 წ. პარტია „დემოკრატიული კავშირის“ ერთ–ერთი დამაარსებელი.

1988 წ. რეგულარულად აქვეყნებს პუბლიკაციებს მოსკოვის დემოკრატიული კავშირის არალეგალურ გაზეთში „თავისუფალი სიტყვა“, 1990 წ. ეს გამომცემლობა აქვეყნებს მისი პუბლიკაციების კრებულს.

1990 წ. „თავისუფალ სიტყვაში“ ერთ–ერთი სტატიის, სათაურით „ჰაილ გორბაჩოვ!“ გამოქვეყნების შემდეგ და მიტინგებზე გამოსვლის შემდეგ, სადაც მან საჯაროდ გაანადგურა გორბაჩოვის პორტრეტები, დაადანაშაულეს სსრკ-ს პრეზიდენტის ღირსებისა და პატივის შელახვაში და სახელმწიფო დროშის შეურაცხყოფაში.

1991–1995 წ. ნოვოდვორსკაიას წინააღმდეგ აღძრული იყო სისხლის სამართლის საქმეები, რომლებიც გაუქმებულ იქნა დანაშაულის შემცველი ელემენტების არარასებობის გამო.

1992 წ. საქართველოს პრეზიდენტმა ზვიად გამსახურდიამ ვალერია ნოვოდვორსკაიას საქართველოს მოქალაქეობა მიანიჭა (პარალელურად დანიშნა მრჩევლად ადამიანის უფლებათა დაცვის საკითხებში).

1992 წ. ნოვოდვორსკაიამ და დემოკრატიული კავშირის წევრთა ნაწილმა დააფუძნეს ორგანიზაცია „რუსეთის დემოკრატიული კავშირი“.

1993 წ. რუსეთის პრეზიდენტ ბორის ელცინის ბრძანებულების, რუსეთის ფედერაციის უმაღლესი საბჭოს დათხოვნის თაობაზე, იყო ერთ–ერთი პირველი, ვინც მხარი დაუჭირა ამ ბრძანებულებას. აწყობდა ელცინის მხარდასაჭერ მიტინგებს.

1994 წ. მონაწილეობდა პარტია „რუსეთის დემოკრატიული არჩევანის“ დამფუძნებელ ყრილობაზე.

1995 წ. რუსეთის ფედერაციის გენერალური პროკურატურის მიერ მის წინააღმდეგ აღძრულ იქნა სისხლის სამართლის საქმე გაზეთში „ახალი არჩევანი“ გამოქვეყნებული სტატიის გამო, ამავე წელს პროკურატურამ საქმე შეწყვიტა საქმეში დანაშაულის ელემენტების არარსებობის გამო.

1995 წ. მოსკოვის პროკურატურის მიერ ხელახლა იქნა აღძრული სისხლის სამართლის საქმე, ამჯერად, ნოვოდვორსკაიას მიერ პიკეტზე გამოტანილი ფურცლის გამო. მოგვიანებით, პროკურატურამ ეს საქმეც დახურა, ფურცელზე დანაშაულის ელემენტების არარსებობის გამო.

1995 წ. მე–2 მოწვევის რუსეთის დუმის არჩევნებში ეკონომიკური თავისუფლების პარტიის სიით ღებულობდა მონაწილეობას, რომელშიც დამარცხდა.

1996 წ. სახელმწიფო დუმის დეპუტატის კონსტანტინე ბოროვოის თანაშემწე.

2008 წ. ლიტვის ინტერესთა დაცვისათვის დაჯილოვდა რაინდის ჯვრით.

ამჟამად დაკავებულია ჟურნალისტური და საგანმანათლებლო მოღვაწეობით. არის წიგნების „სიცრუის უფსკრულის პირას“, „ჩემი მაიმუნების კართაგენი უნდა დაინგრეს“, „სასოწარკვეთილების გაღმა“, „სლავი ქალის დამშვიდობება“ ავტორი.

თავისუფლად ფლობს ინგლისურ და ფრანგულ ენებს. კითხულობს ლათინურ, გერმანულ, ძველბერძნულ, იტალიურ ენებზე.

ცხოვრობს მოსკოვში.