ეკოლოგიური გეოგრაფია

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ეკოლოგიური გეოგრაფიაბიოგეოგრაფიის განხრა, რომელიც შეისწავლის თანადროული გარემოს ზემოქმედებას ორგანიზმების გეოგრაფიულ გავრცელებაზე. იგი ითხოვს გეოლოგიის, მეტეოროლოგიის, ჰიდროლოგიის, ბიოგეოგრაფიის, ეკოლოგიისა და გეომოროფლოგიის მინიმალურ დინამიკას, აგრეთვე იმას თუ როგორ გაიაზრებს ადამიანთა საზოგადოება გარემოს ვითარებას.

ეკოლოგიური გეოგრაფიის ამოცანაში შედის: ცალკეული ფაქტორების გავლენა ორგანიზმების გეოგრაფიულ გავრცელებაზე, სახეობების გავრცელების კანონზომიერება არეალის შიგნით, გარემოს თავისებურებიდან გამომდინარე, განედური ზონების გამოყოფა, მაღალი სარტყლურობა და პირობების დახასიათება და ა.შ.

კულტურულ და ფიზიკურ გეოგრაფიას შორის კავშირი ადრე უფრო თვალსაჩინო იყო ვიდრე დღეს. ეკოლოგიური გეოგრაფია წარმოადგენს გეოგრაფიის სამი უმთავრესი განშტოებათაგან ერთ-ერთს (ეკოლოგიური, ფიზიკური და საზოგადოებრივი გეოგრაფია).

ეკოლოგიური გეოგრაფია კონცენტრაციას ახდენს კავშირს ადამიანსა და გარემოს ვითარებას შორის.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

  • William M. Marsh, Environmental Geography, 2004.
  • Воронов А. Г., Биогеография (с элементами биологии), М., 1963.