გლაციალი
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
გლაციალი, მყინვარული ეპოქა (ლათ. glacialis – ყინულისა) — დედამიწის გეოლოგიური ისტორიის გარკვეული მონაკვეთი, რომელიც ინტერგლაციალთან ერთად ქმნის გამყინვარების პერიოდის ძირითად ქვედანაყოფს[1]. დამახასიათებელია კლიმატის ხანგრძლივი, უწყვეტი და ძლიერი აცივება. მყინვარულ ეპოქებს თან სდევს მსოფლიო ოკეანის დონის ვარდნა 100 მ-ით, რაც გამოწვეულია წყლის გარდაქმნით მასიურ ყინულებად ხმელეთის ზედაპირზე.
მყინვარული ეპოქების პერიოდში ფართოვდება მრავალწლოვანი მზრალობის მხარეები.
დადგენილია, რომ უკანასკნელი 800 ათ. წლის განმავლობაში დაფიქსირდა რვა მყინვარული ეპოქა, რომელთაგან თითოეული 70-იდან 90 ათ. წლამდე გაგრძელდა.
გლაციალი და ინტერგლაციალი ერთად ქმნიან საერთო მყინვარულ-გამყინვარებათშორის ციკლს.
სექციების სია |
[რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება] რესურსები ინტერნეტში
- Cracking the Ice Age from PBS
- http://www.globalchange.umich.edu/globalchange1/current/lectures/samson/climate_patterns/
- Jégbe fagyva ezer év éghajlata Jégfuratok
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- Геологический словарь, т1, А-Л., М., 1955.
[რედაქტირება] სქოლიო
- ↑ Гляциологический словарь / В. М. Котляков. — М.: Наука, 1984. — 527 с. — 5600 экз.
