გალი, ქალაქი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქად გამოცხადდა 1932 წელს. მოსახლეობა 15,7 ათასი (1991 წ.). ქალაქი მდებარეობს სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე ერისწყლის ორივე ნაპირზე. არქანჯელო ლამბერტის რუკაზე (1654) გოგიელის სახელით არის აღნიშნული. იგი ამ დროს ოდიშის სამთავროში შედიოდა. 1906 წელს სამურზაყანოს ცენტრი ოქუმიდან გალში გადაიტანეს, 1928-1930 წლებში მაზრის ცენტრი იყო. გალში არის რკინიგზის სადგური, ჩაის და ეთერზეთების ქარხნები, თეატრი, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი.
|
|
|
| ქალაქი |
გალი
|
|
|
| თემი/სოფლები |
აჩიგვარა ( ბულიშხინჯი, გუდავა, ოხურეი, ტოგონი, ფუწყური), ბედია ( სახახუბიო, ფშაური), განახლება ( გაგიდა, დიხაგუძბა, ოკვინორე), გუდავა ( მეორე გუდავა, ანარია, ოხურეი, პირველი გუდავა), დიხაზურგა ( ზენი, ოცარცე), ზემო ბარღები ( საბუთბაიო, საშამუგიო), ზემო ცხირი, თაგილონი ( სალხინო), ლეკუხონა ( ლეჭარაიე, ჟირღალიშქა), მზიური ( მახუნჯია, პატრახუწა, შაშიკვარა), მუხური ( პირველი შეშელეთი, საბულისკირიო), ნაბაკევი ( ეწერი, ზენი), ოტობაია ( პირველი ოტობაია, ვეშკუდელი, ზარწუფა, მეორე ოტობაია, ოკვინორე, რამი, ქვიშონა), ოქუმი ( აგვავერა, საბულისკირიო, სამელაიო), პირველი გალი ( სამქვარი, ზემო გალი, კოხორა, ლეკუმხარა, ფართოღალი, ცხირი), რეფო-შეშელეთი ( რეფო-ეწერი, აკვარიქვა, თხინაშკარი, მეორე შეშელეთი, ხუმენი-ნათოფური, ხუმუშქური), რეჩხი ( ხოლე), საბერიო ( ნაჯიხური, სამარქვალო, ფართონოხორი, ღვაშიგვერდი, შქაშისუკი), სიდა, ფიჩორი ( ნაკარღალი, ნაჭკადუ), ქვემო ბარღები ( ბოგვეთი, საბჭოთა ჩაი, ფიცარღალი), ღუმურიში ( ზემო ღუმურიში, ფართოღალი, ქვემო ღუმურიში), ჩხორთოლი, წარჩე ( ნახინგუ, ფუწყური, ფშაური), ჭუბურხინჯი ( ზენი, პირველი აკვაღა, მეორე აკვაღა, ჭყონხუმლა)
|
|
|
|
|
| მუნიციპალიტეტები |
|
|
| ქალაქები |
|
|
| სხვა დასახლებები |
|
|
|
¹ ეს რაიონი არ არის დე-იურე ცნობილი საქართველოს ადმინისტრაციულ დაყოფაში
|
|
სტატიის 
