ბაქარი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ბაქარი
Barataev 1844. Bakar.jpg
ქართლის მეფე
მმართ. დასაწყისი: 1716
მმართ. დასასრული: 1719
წინამორბედი: ქაიხოსრო
მემკვიდრე: თეიმურაზ II
დაბ. თარიღი: 7 აპრილი, 1699
გარდ. თარიღი: 1 თებერვალი, 1750
გარდ. ადგილი: მოსკოვი
დინასტია: ბაგრატიონები
მამა: ვახტანგ VI

ბაქარი (დ. 7 აპრილი, 1699 ან 1700 — გ. 1 თებერვალი, 1750, მოსკოვი), ქართველი სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე. ვახტანგ VI-ის ძე. რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი, გრუზინსკების გვარის ფუძემდებელი. ქართლის ფაქტობრივი მეფე (შაჰნავაზ III-ის სახელით) 1716-1719, ვახტანგ VI-ის ირანში ყოფნის დროს. 1724 მამასთან ერთად რუსეთში გადასახლდა. 1729 წლის 30 ნოემბერს გენერალ-ლეიტენანტის ჩინით დაინიშნა მოსკოვის ოლქში საარტილერიო კანტორის უფროსად. ბაქარი მონაწილეობდა მოსკოვის ქართული სტამბის აღდგენაში. 1743 მისი თაოსნობით დაიბეჭდა ბიბლია, რომელიც ცნობილია ბაქარის ბიბლიის სახელით. ურთიერთობა ჰქონდა რუს მეცნიერებთან ( ვ. ტატიშჩევი, ჟ. დე-ლილი), აწვდიდა მათ ცნობებს საქართველოს წარსულზე. ასრულებდა რუსეთის მთავრობის დიპლომატიურ დავალებებს.

ლიტერატურა[რედაქტირება]

  • ქსე, ტ. 2, გვ. 235, თბ., 1977
წინამორბედი:
იესე
ქართლის მეფე
1716 - 1719
შემდეგი:
თეიმურაზ II