ბანი (მუსიკა)

ბანი, თავდაპირველად მუსიკალური ნაწარმოების შებანების, აკომპანემენტის გამომხატველი ქართული სამუსიკო ტერმინი. „დავით უცემდა ორღანოთა შებანებულითა“ (ძველი აღთქმა). სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონის მიხედვით, ბანი არის ხმის შეწყობა — „ბანი ეწოდების რა გალობასა გინა სიმღერასა სხვა ხმა შეუწყოს“.

ამჟამად ბანი ეწოდება:

• მრავალხმიან საგუნდო ნაწარმოებში ყველაზე დაბალ ხმას;
• აკორდის ქვედა ბგერას;
• მამაკაცის დაბალი რეგისტრის ხმას.

ქართულ ხალხურ მუსიკაში არსებობს ბანის შემდეგი სახეობანი: მაღალი ბანი, დაბალი ბანი, შემდეგი, ბოხი, დვრინი (დვინი), დუმბო.

ლიტერატურა

• ჩხიკვაძე, გრ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 190, თბ., 1977 წელი.