ბავშვთა ჯვაროსნული ლაშქრობა

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
გუსტავ დორეს გრავიურა
ბავშვთა ჯვაროსნული ლაშქრობა. ლაიპციგი. 1843

ბავშვთა ჯვაროსნული ლაშქრობა — 1212 წლის ეროვნული მოძრაობა. სახელი ეწოდა ჯვაროსნული ლაშქრობის მიხედვით, რომლის მიზანი წმინდა მიწიდან მუსლიმანთა განდევნა და ქრისტიანთა დამკვიდრება იყო.

ისტორია[რედაქტირება]

ბავშვთა ჯვაროსნული ლაშქრობა. ვოიტკევიჩი

1212 წელს საფრანგეთში, პარიზის სიახლოვეს, პატარა მწყემსი ეტიენი გამოჩნდა, რომელიც თავს ღვთის რჩეულად მიიჩნევდა და ამბობდა, რომ ნახა ხილვა, რომელშიც უფალმა მას წერილი გადასცა საფრანგეთის მეფისთვის გადასაცემად. წერილში ეწერა, რომ ეტიენი ღვთის რჩეული იყო და მას დაეკისრა მისია, აღესრულებინა ის, რაც ვერ შეძლო სხვა მეომრებმა — ეს იყო ქრისტიანებისთვის წმიდათა-წმიდის, უფლის საფლავის დაბრუნება. ეტიენი გამოირჩეოდა შენანიშნავი ორატორული თვისებებით. მას მსმენელთა მონუსხვა შეეძლო. მწყემსმა ქადაგება დაიწყო. მას ათასობით მიმდევარი გამოუჩნდა. „წმინდა ჯარისკაცთა” თავშეყრის ადგილად ქალაქი ვანდომი გამოცხადდა. ეტიენის სახელი საფრანგეთს გასცდა და გერმანიას მიაღწია, საიდანაც უამრავი ახალგაზრდა გამოემართა ვანდომისკენ. ვანდომში მთელი ზაფხულის განმავლობაში 30 000-ზე მეტი მოზარდი შეიკრიბა. ივლისში, ისინი მეფსალმუნეებთან და მედროშეებთან ერთად მარსელში გადავიდნენ, რათა იქიდან საზღვაო საშუალებებით წმინდა მიწისთვის მიეღწიათ. ეტიენსა და ჯვაროსან ბავშვებს საქციელი რომის პაპმა ინოკენტი III-მაც კი მოუწონა და ხალხს ბავშვთა დახმარებისკენ მოუწოდა. ჯვაროსნულ ლაშქრობას ფრანცისკანელთა ორდენიც უჭერდა მხარს. ახალგაზრდებს უფროსებიც უერთდებოდნენ.

1212 წლის 25 ივლისს ჯვაროსნები შპეიერში ჩავიდნენ. ადგილობრივი ისტორიკოსი წერდა:

ვიკიციტატა
„და აი დიდი პილიგრიმობა, მოდიოდნენ ვაჟები და ქალწულები, ახალგაზრდები დ მოხუცები, და ისინი ყველა უბრალო წარმოშობისა იყვნენ“

ჯვაროსნებმა 20 აგვისტოს პიაჩენცას მიაღწიეს ჩავიდნენ. იმავე დღეებში მათ ახალგაზრდათა დიდი ჯგუფი შეუერთდა, რომლებიც კიოლნიდან მოდიოდა. ადგილობრივი ისტორიკოსი აღნიშნავს, რომ ისინი ეძებდნენ გზას ზღვაში: ჯერ კიდევ წამოსვლამდე დარწმუნებულნი იყვნენ, რომ „ზღვა გაიყოფოდა მათ წინ”, და ღმერთი როგორც მოსეს დაეხმარა, მათაც ასევე დაეხმარებოდა მიზნის მიღწევაში. თუმცა სასწაული არ მოხდა და ზღვაც არ გაიყო შუაზე. ჯვაროსნებმა მარსელისკენ გადაინაცვლეს. უამრავმა მათგანმა ეტიენი მიატოვა, რადგან მისი აღარ სჯეროდათ. დარჩენილები ორ ადგილობრივ ვაჭარს — ჰუგო ფერეუსს და ჰიიომ პორკუსს შეეცოდა და ისინი 7 ხომალდზე მოათავსა, თითოეულზე 700 რაინდი, რათა ჯვაროსნები წმინდა მიწაზე წასულიყვნენ. ამის შემდეგ ახალგაზრდა ჯვაროსნების კვალი იკარგება, მხოლოდ 18 წლის შემდეგ, 1230 წელს ევროპაში გამოჩნდა ბერი, რომელსაც გერმანელი და ფრანგი ბავშვები ახლდა თან. ის ამბობდა, რომ ახალგაზრდა ჯვაროსნები ალჟირის სანაპიროებს მიადგნენ, სადაც მათ ელოდნენ. აღმოჩნდა, რომ ვაჭრები მუსლიმანური შეთქმულების მონაწილეები იყვნენ. ბავშვების უდიდესი ნაწილი მონებად გაიყიდა.

ჯვაროსანთა ასაკი[რედაქტირება]

დღეს, ბევრი ისტორიკოსი თვლის, რომ მოძრაობის ძირითადი ბირთვი, არა ბავშვები, არამედ როგორც მინიმუმ, მოზარდები და ახალგაზრდები იყვნენ. ისევე როგორც ლათინური სიტყვა „pueri” (ბიჭები), შუა საუკუნეებში ყველა ასაკის გლეხს მიემართებოდა.

ასახვა კულტურაში[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

  • Gary Dickson, The Children's Crusade: Medieval History, Modern Mythistory, 2008, Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-4039-9989-4
  • Frederick Russell, "Children's Crusade", Dictionary of the Middle Ages, 1989, ISBN 0-684-17024-8
  • Peter Raedts, "The Children's Crusade of 1212", Journal of Medieval History, 3 (1977)), summary of the sources, issues and literature.
  • Chronica Regiae Coloniensis, a (supposedly) contemporary source. From the Internet Medieval Sourcebook.
  • The Children's Crusade, from History House
  • Cardini Franco, Del Nero Domenico, La crociata dei fanciulli, Giunti Editore, 1999, ISBN 88-09-21770-5
Tank template.gif ომის პორტალი – დაათვალიერეთ ვიკიპედიის სხვა სტატიები ომის შესახებ.
Ac papyrus.png ისტორიის პორტალი — დაათვალიერეთ სხვა სტატიები ისტორიის შესახებ.