აღთქმა

აღთქმა, დაპირება, პირობა, სიტყვის მიცემა. რელიგიური აღთქმა გულისხმობს:

1. ღვთისა ან "წმინდანისადმი" (ღვთისმშობელი, მთავარანგელოზი, წმ. გიორგი და ა. შ.) პირობის მიცემას ნაკისრი "საღმრთო" ვალდებულების (ლოცვა, მსხვერპლის შეწირვა, სანთელ-საკმევლის მირთმევა და მისთანა) შესრულებას.
2. "ღვთის სიტყვას" ადამიანთადმი, მის დარიგებას და პირობას, რომელიც, მონოთეისტების აზრით, უნაკლოდ და სრულად არის გადმოცემული "წმინდა წიგნებში" (ძველი აღთქმა, ახალი აღთქმა, ყურანი, ბუდისტური წიგნები და სხვა).

ლიტერატურა

• სოხაძე ა., ქსე, ტ. 2, გვ. 50 , თბ., 1977