ანასტასია ერისთავი-ხოშტარია
| ანასტასია ერისთავი-ხოშტარია | |
|---|---|
| დაბადების თარიღი | 1868,02,03 |
| დაბადების ადგილი | გორი |
| გარდაცვალების თარიღი | 1951,06,01 |
| გარდაცვალების ადგილი | თბილისი |
| საქმიანობა | მწერალი |
| ეროვნება | ქართველი |
| მოქალაქეობა | საქართველო |
| თემატიკა | ქალთა პრობლემები |
| დებიუტი | ბესო |
|
ოფიციალური საიტი |
|
ანასტასია ერისთავი-ხოშტარია (დაბ. 3 თებერვალი, 1868 - გარდ. 1 მაისი, 1951) — ქართველი ნოველისტი.
ბიოგრაფია [რედაქტირება]
დაიბადა გორში, არისტოკრატთა ოჯახში. მუშაობდა მასწავლებლად მშობლიურ ქალაქში, სადაც გლეხების ბავშვებისათვის უფასო სკოლა დააარსა, ხოლო მოგვიანებით — ქალთა ორგანიზაცია "მანდილოსანი" (1913-1914).
მისი ლიტერატურული დებიუტი შედგა 1885 წელს, როდესაც თარგმნა ოსური ლეგენდა "ბესო". 1890 წელს აკაკი წერეთელის ხელშეწყობით თბილისში გადავიდა, რათა გაეგრძელებინა სამწერლო კარიერა. მის პირველ ნოველებს — "მოლიპულ გზაზე (1897)" და "ბედის ტრიალი (1901)", საკმაო წარმატება ხვდათ. ანასტასია ერისთავი-ხოშტარია იყო პირველი ქართველი ქალი მწერალი, რომელმაც ყურადღება ქალების პრობლემებზე გაამახვილა. ერისთავი-ხოშტარიას ნოველები და მოკლე ისტორიები მისდევს ერთ ხაზს: ისინი აღწერენ ქართველი აზნაური ქალების ცხოვრებას XIX საუკუნის შუა ხანებში, როდესაც ხდებოდა ძველი ფასეულობების ცვლილება და ახალი ეკონომიკურ-მორალური წესრიგი ყალიბდებოდა. მისი იდეალები იყო თავისუფალი შრომა, გულწრფელი სიყვარული და გამოდიოდა "თიხის ფეხებიანი" გმირების წინააღმდეგ.
1921 წლის საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, ა. ერისთავი-ხოშტარია წავიდა მწერლობიდან და მხოლოდ საკუთარი ნაწარმოებების "პოლიტიკურად კორექტულ" შესავლებს წერდა.[1]
დაქორწინებული იყო დუტუ მეგრელზე (დიმიტრი ხოშტარია), რომელიც ასევე მწერალი და პოეტი იყო.
რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]
სქოლიო [რედაქტირება]
- ↑ დონალდ რეიფილდი (2000), ქართული ლიტერატურა: ისტორია: II გამოცემა, გვ. 217. Routledge, ISBN 0-7007-1163-5